Wielu frankowiczów zakłada, że gdy kredyt jest już spłacony albo przewalutowany na złote, na spór z bankiem jest za późno. Raport Banku Millennium za III kwartał 2026 r. pokazuje coś odwrotnego. Tacy kredytobiorcy składają dziś większość nowych pozwów frankowych przeciwko bankowi, a sam bank zakłada w swoich rezerwach kolejne tysiące takich spraw. Jednocześnie Millennium prowadzi własną ofensywę: pozwał już kredytobiorców w ponad 18 tys. sprawach o zwrot wypłaconego kapitału.
Millennium to jeden z banków z największym portfelem kredytów frankowych w Polsce, więc jego dane dobrze pokazują, na jakim etapie są spory o franki. Ogólny obraz jest jasny: aktywnych spraw ubywa, bank zawiera ugody i utrzymuje wysokie rezerwy. Pod spodem widać jednak zmianę, którą łatwo przeoczyć. Malejący napływ pozwów ogółem współistnieje z wysokim udziałem osób po spłacie lub przewalutowaniu. Sam udział nie dowodzi jednak wzrostu bezwzględnej liczby pozwów tej grupy.
Sprawy frankowe w Millennium w liczbach
| Wskaźnik | III kw. 2026 r. / stan na 30.09.2026 |
|---|---|
| Koszty portfela walutowego przed opodatkowaniem | 168 mln zł w kwartale (−62% r/r); 578 mln zł za 9 miesięcy (−64% r/r) |
| Aktywne sprawy kredytobiorców | 10 433 (−2,1 tys. kw/kw) oraz 1 789 dawnego Euro Banku |
| Nowe pozwy kredytobiorców | 642 (w II kw.: 697) |
| Ugody | 932 w kwartale (94% na etapie sądowym); 2 117 za 9 miesięcy |
| Aktywne walutowe kredyty hipoteczne | 9 113 (−1 714 kw/kw) |
| Rezerwy na portfel walutowy Millennium | 4,246 mld zł, czyli 175% aktywnego portfela |
| Pozwy banku o zwrot kapitału | 18 194 łącznie, w tym 8 286 w toku |
Źródło: Skonsolidowany raport Grupy Banku Millennium za 3 kwartał 2026 r. (str. 7–8, 108–113). Koszty portfela CHF bez portfela dawnego Euro Banku, którego ryzyko pokrywa gwarancja Société Générale.
Czy po spłacie kredytu frankowego można jeszcze pozwać bank?
Spłata sama w sobie nie wyklucza pozwu, a dane Millennium pokazują istotny udział takich spraw. Nie pozwalają jednak określić szans konkretnego kredytobiorcy. Według raportu kredytobiorcy, którzy przed wniesieniem pozwu całkowicie spłacili kredyt albo przewalutowali go na złote, stanowią około 30 proc. wszystkich aktywnych spraw. Wśród nowo składanych pozwów ich udział jest „znacząco wyższy” i przekracza 70 proc. W liczbach bezwzględnych to około 3160 toczących się spraw. Kolejne około 800 dotyczy kredytów, które klienci spłacili już w trakcie procesu.

Bank nie traktuje tego jako zjawiska przejściowego. W metodologii rezerw zakłada, że około 5 tys. spłaconych lub przewalutowanych kredytów, nieobjętych wcześniej ugodą, może jeszcze trafić do sądu. Przyjmuje też, że około 22 proc. klientów z aktywnymi kredytami nie podpisze ugody i nie złoży pozwu. To założenie modelu rezerw, a nie zapowiedź pewnego napływu 5 tys. pozwów. Raport pokazuje również, jak czułe są te szacunki: napływ o 100 klientów większy lub mniejszy od założeń zmienia poziom rezerw o 10,5 mln zł.

Dla kredytobiorców ze spłaconą umową to ważna informacja, bo bank wprost liczy się z ich pozwami. Nie oznacza to jednak, że każdą sprawę da się jeszcze wygrać. Sąd oceni w niej m.in. kwestię przedawnienia roszczeń kredytobiorcy, a jej wynik zależy od okoliczności konkretnej umowy i od tego, kiedy kredytobiorca dowiedział się o niedozwolonych postanowieniach.
Ile pozwów frankowych dostaje Millennium?
Napływ nowych spraw konsekwentnie maleje. W III kwartale bank otrzymał 642 nowe pozwy, wobec 697 kwartał wcześniej i 1581 na początku 2024 r. W szczytowym kwartale 2024 r. liczba ta przekroczyła 1,6 tys. Liczba aktywnych spraw spadła w ciągu kwartału o ponad 2,1 tys., do 10 433. Do tego dochodzi 1789 umów dawnego Euro Banku, które również są przedmiotem toczących się sporów.

Spadku liczby spraw nie należy utożsamiać z przegrywaniem przez frankowiczów. Od 2015 r. do końca września 2026 r. ostatecznie rozstrzygnięto 26 840 spraw. Bank wygrał 104, 7476 zakończyło się ugodami, 167 umorzono, a w 19 093 zapadły wyroki niekorzystne dla banku, czyli unieważnienie umowy albo przeliczenie kredytu na złote. Sprawy znikają z sądów głównie dlatego, że kończą się wyrokami lub ugodami, a aktywnych kredytów frankowych jest coraz mniej. Na koniec września bank miał ich już tylko 9113, o 1714 mniej niż kwartał wcześniej.

Ugody w sądzie zamiast przed pozwem
Millennium zawarł w III kwartale 932 ugody, a od początku roku 2117. Zmienił się jednak moment, w którym do nich dochodzi. Aż 94 proc. ugód bank zawarł już na etapie sądowym, wobec 72 proc. rok wcześniej. Dane pokazują większy udział ugód zawieranych na etapie procesu. Nie przesądzają jednak, dlaczego konkretny klient lub bank zdecydował się na ugodę. Od 2020 r. bank zawarł blisko 32,5 tys. ugód.
Ta strategia się nie zmienia. Według raportu ustawa frankowa, która obowiązuje od 7 sierpnia 2026 r., „nie zmienia strategicznego podejścia Banku”, nadal skupionego na polubownym zamykaniu sporów. Millennium nie podaje szacunku, jak nowe przepisy wpłyną na jego wyniki ani na tempo spraw.
Dlaczego Millennium pozywa frankowiczów o zwrot kapitału?
Druga strona sporu jest mniej widoczna, choć skala jest podobna. Do 30 września Millennium skierował przeciwko kredytobiorcom 18 194 pozwy o zwrot kapitału wypłaconego na podstawie umowy. W toku pozostaje 8286 takich spraw. To niewiele mniej niż 10 433 spraw, które kredytobiorcy prowadzą przeciwko bankowi.

Bank tłumaczy to ostrożnością. Powołuje się na uchwałę Sądu Najwyższego z 7 maja 2021 r., według której bankowi przysługuje zwrot świadczenia spełnionego w wykonaniu trwale bezskutecznej umowy. Ponieważ nie ma pewności, od kiedy biegnie przedawnienie jego roszczeń, bank kieruje pozwy o zapłatę przeciwko kredytobiorcom, z którymi już toczy spór, a także w innych sytuacjach, w których uznaje takie ryzyko za realne.

Dla kredytobiorcy pozew banku nie oznacza przegranej, tylko drugą stronę tego samego rozliczenia. Po unieważnieniu umowy obie strony zwracają sobie to, co świadczyły: kredytobiorca wypłacony kapitał, bank zapłacone raty. Roszczenie banku o kapitał i roszczenie kredytobiorcy o zwrot rat mogą zostać ze sobą rozliczone, a część takich sporów strony zamykają ugodą. Kluczowe jest jednak, żeby na pozew banku odpowiedzieć w terminie. Brak reakcji może doprowadzić do wyroku zaocznego albo uprawomocnienia się nakazu zapłaty.
Ile kosztują Millennium franki?
Łączny koszt portfela walutowych kredytów hipotecznych Millennium, bez ryzyka prawnego portfela dawnego Euro Banku, obejmujący m.in. rezerwy, ugody i koszty sądowe, wyniósł w III kwartale 168 mln zł przed opodatkowaniem, o 62 proc. mniej niż rok wcześniej. Po dziewięciu miesiącach to 578 mln zł, o 64 proc. mniej niż przed rokiem. Bank zgromadził 4,246 mld zł rezerw na portfel CHF, czyli 175 proc. wartości aktywnych kredytów walutowych. To relacja do ubruttowionej wartości aktywnych walutowych kredytów hipotecznych Millennium. Nie oznacza pokrycia wszystkich przyszłych roszczeń, zwłaszcza dotyczących umów już spłaconych.
WIBOR, KSF i UOKiK: co jeszcze ujawnił Millennium?
Sporów o WIBOR jest na razie niewiele. Do 30 września bank odnotował 374 pozwy kredytobiorców złotowych, którzy domagają się zwrotu świadczeń z umowy kredytu. Zapadło 13 prawomocnych orzeczeń, wszystkie korzystne dla banku. Kredytobiorcy zarzucają głównie, że WIBOR jest niezrozumiały i niemożliwy do zweryfikowania oraz że przed zawarciem umowy dostali za mało informacji o skutkach zmiennego oprocentowania. Bank przytacza w raporcie wyrok TSUE z 12 lutego 2026 r. w sprawie C-471/24. Trybunał uznał w nim, że postanowienia o zmiennym oprocentowaniu opartym na wskaźniku referencyjnym nie są automatycznie wyłączone spod kontroli dyrektywy o nieuczciwych warunkach umownych, jeśli przepisy wyznaczają tylko ogólne ramy, a bank sam wybiera wskaźnik i marżę. Jednocześnie obowiązek informacyjny nie wymaga przekazania szczegółów metodologii regulowanego wskaźnika, a samo zastosowanie WIBOR co do zasady nie oznacza nieuczciwego warunku.
Ważniejsza od liczby pozwów jest ocena nadzoru. Bank przywołuje komunikat Komitetu Stabilności Finansowej z 30 września 2026 r. Według KSF ryzyko geopolityczne i ryzyko prawne związane z sankcją kredytu darmowego pozostają „najważniejszymi źródłami zagrożenia dla stabilności systemu finansowego”. Ryzyko kwestionowania WIBOR i ryzyko prawne kredytów frankowych Komitet wymienia dopiero w dalszej kolejności. To wyraźna zmiana akcentów: franki, przez lata główny problem prawny banków, są dziś w ocenie Komitetu ryzykiem dalszego rzędu.
Raport opisuje też dwa postępowania Prezesa UOKiK, które dotyczą szerszego grona klientów banku, nie tylko kredytobiorców. W jednym zapadła już prawomocna decyzja, drugie wciąż się toczy.
- Nieautoryzowane transakcje. UOKiK zarzucał bankowi m.in., że po zgłoszeniu przez klienta nieautoryzowanej transakcji nie zwracał pieniędzy do końca następnego dnia roboczego. Zarzuty obejmowały też odpowiedzi na reklamacje, które sugerowały, że samo poprawne uwierzytelnienie wyłącza obowiązek zwrotu. 7 września 2026 r. bank otrzymał decyzję zobowiązującą, a 8 października stała się ona prawomocna. Bank wdraża uzgodnione zmiany, w tym rekompensaty dla klientów, których reklamacje odrzucił. Rezerwa wynosi 106 mln zł, wobec 82 mln zł na koniec 2025 r. Niezależnie od tego toczą się 372 sprawy sądowe, w których klienci kwestionują autoryzację transakcji.
- Klauzule modyfikacyjne. Urząd kwestionuje postanowienia, na podstawie których bank zmienia regulaminy oraz cenniki opłat i prowizji, bo jego zdaniem dają one bankowi nieograniczoną swobodę. Bank nie zgadza się z zarzutami. Termin zakończenia postępowania przedłużono do 25 listopada 2026 r., a w odrębnym postępowaniu dotyczącym klauzul dawnego Euro Banku do 31 stycznia 2027 r.
Co z tego wynika dla frankowiczów?
W ocenie redakcji najważniejszy wniosek z raportu Millennium dotyczy osób, które uważają swoją sprawę za zamkniętą, bo kredyt jest spłacony albo przewalutowany. To one dziś najczęściej pozywają bank, a bank wlicza ich przyszłe pozwy w rezerwy. Jednocześnie spory toczą się w obie strony. Kredytobiorcy pozywają o zwrot rat, bank o zwrot kapitału, a duża część ugód jest zawierana już na etapie sądowym. Fala frankowa w dużym banku słabnie, ale wciąż jej nie widać końca. A gdy franki przestają być główną troską nadzoru, ich miejsce zajmują spory o kredyty konsumenckie.
Źródła: Skonsolidowany raport Grupy Kapitałowej Banku Millennium za 3 kwartał 2026 r. (str. 7–8, 102–113), w tym przytoczone w nim komunikaty Komitetu Stabilności Finansowej z 30.09.2026 r., wyrok TSUE z 12.02.2026 r. w sprawie C-471/24 — komunikat Trybunału oraz uchwała Sądu Najwyższego z 7.05.2021 r., III CZP 6/21. Wyliczenia procentowe to opracowanie redakcji.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Ocena szans w konkretnej sprawie, w tym kwestii przedawnienia, wymaga analizy umowy i historii jej wykonywania. Stan na 27 października 2026 r.





