Getin nie wypłaca części kosztów procesu. Nowy komunikat syndyka przed rozprawą TK

Syndyk Getin Noble Banku w komunikacie z 28 października 2026 r. potwierdził, że nie wypłaca obecnie kosztów zasądzonych kredytobiorcom w sprawach, które sami wytoczyli przeciwko syndykowi. Inaczej traktuje koszty w procesach wszczętych przez siebie po upadłości: te po prawomocnym orzeczeniu mają być regulowane na bieżąco. Znaczenie dla dalszych wypłat może mieć sprawa TK P 1/25, której rozprawę wyznaczono na 25 listopada 2026 r.

Sprawdziliśmy oryginalny komunikat syndyka oraz oficjalną kartę sprawy TK. Poniższy podział opisuje stanowisko syndyka; nie oznacza, że każdemu kredytobiorcy przysługuje zwrot całego wynagrodzenia zapłaconego pełnomocnikowi.

Co napisał syndyk Getin Noble Banku o kosztach procesu?

Syndyk dzieli frankowiczów na dwie grupy. Pierwsza to kredytobiorcy, których to syndyk pozwał po ogłoszeniu upadłości banku i przegrał. Koszty zasądzone na ich rzecz są według syndyka kosztami postępowania upadłościowego z art. 230 ust. 1 Prawa upadłościowego, czyli wydatkami bezpośrednio związanymi z ustaleniem i zabezpieczeniem masy upadłości. Takie koszty, jeśli orzeczenie jest prawomocne, mają być regulowane na bieżąco.

Druga grupa to kredytobiorcy, którzy sami pozwali syndyka, na przykład o ustalenie nieważności umowy, i wygrali. Zasądzone na ich rzecz koszty syndyk kwalifikuje jako „inne zobowiązania masy upadłości” z art. 230 ust. 2. Powołuje się na art. 440 ust. 3 Prawa upadłościowego, zgodnie z którym z masy upadłego banku płaci się w pierwszej kolejności koszty postępowania upadłościowego, następnie koszty przymusowej restrukturyzacji niepokryte z jej przychodów, a dopiero gdy fundusze masy na to pozwalają, także inne zobowiązania masy. Wniosek syndyka: dopóki Trybunał Konstytucyjny nie wyda wyroku i syndyk nie przeanalizuje jego skutków, wypłata kosztów z tej drugiej grupy „nie jest możliwa”.

Dlaczego w kolejce przed frankowiczami stoi Bankowy Fundusz Gwarancyjny?

Getin Noble Bank przed upadłością przeszedł przymusową restrukturyzację prowadzoną przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny. Według informacji KNF łączne wsparcie restrukturyzacji wyniosło 10,34 mld zł, w tym 6,87 mld zł z własnych środków Funduszu i 3,47 mld zł od ośmiu największych banków za pośrednictwem Systemu Ochrony Banków Komercyjnych. Kwota wsparcia nie jest jednak sama w sobie informacją o aktualnej wysokości roszczenia BFG wobec masy upadłości. Fundusz dochodzi zwrotu kosztów restrukturyzacji na podstawie zasad określonych w Prawie upadłościowym. Właśnie te koszty, w zakresie, w jakim nie pokryły ich przychody z restrukturyzacji, mają pierwszeństwo przed innymi zobowiązaniami masy, w tym przed zasądzonymi kosztami procesów kredytobiorców.

BFG broni tej kolejności, wskazując, że wynika ona z unijnej dyrektywy o restrukturyzacji banków, a masa upadłości jest naturalnym źródłem odzyskania publicznych kosztów interwencji. Według Funduszu żaden wierzyciel nie odzyska mniej, niż odzyskałby w upadłości ogłoszonej w dniu decyzji o restrukturyzacji.

O czym rozstrzygnie Trybunał Konstytucyjny w sprawie P 1/25?

Oficjalna karta TK jako podmiot inicjujący postępowanie wskazuje Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy, XIII Wydział Gospodarczy. Według portalu orzeczeń TK sprawa wpłynęła 13 grudnia 2024 r. i jest w toku. Uczestnikami postępowania są Rzecznik Praw Obywatelskich, Prokurator Generalny i Sejm. Przedmiotem kontroli jest art. 440 ust. 3 Prawa upadłościowego w zakresie, w jakim daje pierwszeństwo kosztom przymusowej restrukturyzacji bez sądowej kontroli zasadności i wysokości roszczenia BFG w procedurze zgłaszania wierzytelności. Wzorcami kontroli są m.in. zasada równości, prawo do sądu i ochrona własności.

Rzecznik Praw Obywatelskich przystąpił do postępowania w lutym 2025 r. i uznał przepis w tym zakresie za niezgodny z konstytucją. Wskazywał, że wypłaty na rzecz BFG istotnie uszczuplają masę i zwiększają ryzyko, że inni wierzyciele, w tym frankowicze i obligatariusze, nie zostaną zaspokojeni. Termin rozprawy, 25 listopada 2026 r., podaje zarówno syndyk, jak i oficjalna karta sprawy TK. Nie oznacza to gwarancji wydania tego dnia wyroku. RPO przedstawił uzasadnienie swojego stanowiska w piśmie z 29 kwietnia 2025 r.

Ile pieniędzy kredytobiorców czeka na wypłatę?

Syndyk w komunikacie z 28 października nie podaje łącznej kwoty kosztów oczekujących na wypłatę ani liczby aktualnie niezaspokojonych kredytobiorców. Nie można więc na jego podstawie obliczyć obecnej zaległości. Historyczne kwoty z wcześniejszych etapów upadłości nie są aktualnym saldem do zapłaty. Najnowszy komunikat potwierdza natomiast, że kredytobiorcy z drugiej opisanej grupy nadal czekają.

Czy frankowicz traci zasądzone koszty?

Sam komunikat nie uchyla prawomocnego orzeczenia o kosztach. Nie przesądza jednak terminu ani pełnego zaspokojenia należności. Według stanowiska syndyka wypłata zależy od kolejności zaspokojenia i środków dostępnych w masie upadłości. Spór o kwalifikację tych kosztów trwa od dawna. Poprzedni syndyk również odmawiał ich wypłaty, a w lipcu 2026 r. obecny syndyk podtrzymał to stanowisko, powołując się na postanowienie sądu upadłościowego z 23 października 2025 r., który nie uznał tych kosztów za koszty postępowania. Prawnicy kredytobiorców od początku przekonują, że skoro to syndyk decyduje o prowadzeniu sporów, powinien ponosić ich koszty na bieżąco. Ewentualne zastrzeżenia do działań syndyka rozpatruje sędzia-komisarz nadzorujący upadłość.

W ocenie redakcji chf24.pl komunikat odwołuje się do ustawowej kolejności zaspokojenia, lecz nie zamyka sporu o kwalifikację kosztów. Pokazuje też istotny problem upadłości Getin Noble Banku. Frankowicz, którego pozwał syndyk po upadłości, według komunikatu ma otrzymywać prawomocnie zasądzone koszty na bieżąco. Frankowicz, który sam musiał pozwać syndyka, żeby ustalić nieważność umowy, czeka na wyrok Trybunału Konstytucyjnego w odrębnym postępowaniu dotyczącym kolejności zaspokajania zobowiązań masy. Na to, kiedy i w jakim zakresie pieniądze trafią do kredytobiorców, wpłyną m.in. wynik postępowania TK, kwalifikacja należności i stan funduszów masy. Dlatego rozprawa 25 listopada będzie ważna nie tylko dla obligatariuszy i wierzycieli banku, ale także dla tysięcy frankowiczów z wyrokami w ręku. Rozprawy w Trybunale bywają jednak odraczane, a sam syndyk zapowiada, że po wyroku będzie jeszcze analizował jego skutki.

Czytaj także: spór o zwrot kosztów procesu w Getinie oraz pierwszeństwo BFG i sprawa P 1/25.