wtorek, 17 listopada, 2026
Kontakt: info@chf24.pl
CHF24.PL

Serwis informacyjno-publicystyczny o sporach konsumentów z bankami oraz rynku kredytowym. Wiadomości, analizy i komentarze dotyczące postępowań sądowych i zmian w prawie.

  • Strona Główna
  • Wiadomości
    • Kredyty frankowe
    • WIBOR i POLSTR
    • Sankcja kredytu darmowego
    • Emerytury i ZUS
  • Wyroki i sądy
    • Wyroki TSUE
    • Relacje z sądów
  • Poradniki
  • Opinie
  • Ugody
  • Kancelarie
    • Prawnicy
Brak wyników
Zobacz wszystkie wyniki
CHF24.PL
  • Strona Główna
  • Wiadomości
    • Kredyty frankowe
    • WIBOR i POLSTR
    • Sankcja kredytu darmowego
    • Emerytury i ZUS
  • Wyroki i sądy
    • Wyroki TSUE
    • Relacje z sądów
  • Poradniki
  • Opinie
  • Ugody
  • Kancelarie
    • Prawnicy
Brak wyników
Zobacz wszystkie wyniki
CHF24.PL
Brak wyników
Zobacz wszystkie wyniki

Sprawy frankowe z Wrocławia w Sądzie Najwyższym. Co ze skargami banków?

Michał Augustynowicz Napisał Michał Augustynowicz
Data ostatniej modyfikacji: 17/11/2026 16:58
Czas czytania:10 minut
A A
Fotorealistyczny widok symbolicznego gmachu sądu z polską flagą — ilustracja AI

Ilustracja wygenerowana przy użyciu AI. Symboliczny widok gmachu sądu; nie jest dokumentalnym zdjęciem rzeczywistej siedziby.

FacebookX

„Bank pójdzie z tym do Sądu Najwyższego” to zdanie, które kredytobiorca często słyszy po wygranej w drugiej instancji. Skarga kasacyjna nie jest jednak trzecią instancją. Zanim Sąd Najwyższy zajmie się sprawą, jeden sędzia ocenia na posiedzeniu niejawnym, czy zachodzi ustawowa przesłanka przyjęcia jej do rozpoznania, a odmowa przyjęcia kończy postępowanie bez merytorycznego rozpoznania skargi. Sprawdziliśmy osiem listopadowych rozstrzygnięć SN dotyczących sporów klientów z bankami po orzeczeniach Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu. W trzech sprawach SN odmówił przyjęcia skarg banków, a w dwóch przyjął skargi klientów. To przegląd wybranych orzeczeń, nie pełna statystyka ani prognoza wyniku innej sprawy.

Osiem orzeczeń w dwa tygodnie

Sygnatura i dataKto skarżyłWyrok Sądu Apelacyjnego we WrocławiuCo zrobił Sąd Najwyższy
I CSK 1108/25, 3.11.2026BankI ACa 1159/24 z 25.10.2024Odmowa przyjęcia skargi, 5 400 zł kosztów dla kredytobiorców
I CSK 1025/26, 4.11.2026BankI ACa 768/24 z 4.11.2025Odmowa przyjęcia skargi, po 2 700 zł kosztów dla każdego z powodów
I CSK 1636/26, 12.11.2026BankV ACa 1174/25 z 19.02.2026Odmowa przyjęcia skargi, 2 700 zł kosztów dla kredytobiorców
I CSK 3205/25, 3.11.2026KredytobiorcyV ACa 2177/25 z 12.06.2025Skarga przyjęta do rozpoznania
I CSK 107/26, 16.11.2026KredytobiorcyV ACa 387/25 z 26.08.2025Skarga przyjęta do rozpoznania
II CSKP 639/24, 12.11.2026KredytobiorcyI ACa 1485/22 z 18.05.2023Wyrok: uchylenie w części i przekazanie do ponownego rozpoznania
I CSK 2422/26, 3.11.2026KredytobiorcyV ACa 4053/25 z 9.04.2026Umorzenie postępowania kasacyjnego
III CZ 217/26, 6.11.2026Kredytobiorcy (zażalenie)postanowienie z 15.07.2026Zwrot akt w celu uzupełnienia braku formalnego

Opracowanie CHF24 na podstawie publicznych kopii tekstów orzeczeń pochodzących z repozytorium SN, odczytanych 17 listopada 2026 r. Nie wszystkie krótkie sentencje pozwalają ustalić rodzaj kredytu; nie przypisujemy całej ósemce spraw charakteru frankowego. To przegląd, nie pełna statystyka.

I CSK 1108/25: „negocjacje”, których nie było

Pierwsza sprawa zaczęła się w Sądzie Okręgowym w Jeleniej Górze. Małżonkowie zawarli 10 kwietnia 2008 r. umowę kredytu mieszkaniowego denominowanego we frankach. Sądy obu instancji ustaliły, że umowa nie wiąże, i zasądziły na ich rzecz 117 980,28 zł z odsetkami. Bank w skardze kasacyjnej próbował dwóch argumentów. Pierwszy: kredyt denominowany jest dopuszczalny, więc umowa nie mogła być nieważna. Drugi: skoro klient mógł negocjować postanowienia, a tego nie zrobił, to należy je uznać za uzgodnione indywidualnie.

Sędzia Tomasz Szczurowski odpowiedział na oba. Co do pierwszego wskazał, że dopuszczalność samej konstrukcji kredytu nie wyłącza kontroli klauzul, które pozwalają bankowi swobodnie ustalać kurs, a sąd apelacyjny oparł wyrok także na tej podstawie. Co do drugiego przypomniał, jak orzecznictwo rozumie indywidualne uzgodnienie.

„Dla zrealizowania przesłanki rzeczywistego wpływu konsumenta na treść postanowień umownych konieczne jest udowodnienie wspólnego ustalenia ostatecznego brzmienia klauzuli, w wyniku rzetelnych negocjacji w ramach, których konsument miał realny wpływ na treść określonego postanowienia umownego, chyba że zostało ono sformułowane przez konsumenta i włączone do umowy na jego żądanie”
Sąd Najwyższy, postanowienie z 3 listopada 2026 r., I CSK 1108/25

Najważniejsze było jednak to, że pytanie banku rozmijało się z faktami. Sąd apelacyjny ustalił, że klauzule pochodziły z wzorca, a bank nie wykazał nawet, że przedstawił klientom projekt umowy do zgłoszenia uwag.

„Strona skarżąca zmierza w tej części do zakwestionowania oceny, że sporne postanowienia nie były indywidualnie uzgodnione. (…) Wypowiedzi polemiczne co do okoliczności faktycznych wykraczają poza zakres kognicji Sądu Najwyższego”
Sąd Najwyższy, postanowienie z 3 listopada 2026 r., I CSK 1108/25

Sąd Najwyższy dodał uwagę, która przyda się w wielu podobnych sprawach: nie ma potrzeby wykładni przepisów, jeśli ich interpretacja była już przedmiotem uchwały w powiększonym składzie i nic nie uzasadnia zmiany wyrażonego w niej poglądu. Chodzi o uchwałę pełnego składu Izby Cywilnej z 25 kwietnia 2024 r. (III CZP 25/22).

I CSK 1025/26: „to już zostało rozstrzygnięte”

Druga odmowa jest najkrótsza. Sąd Okręgowy we Wrocławiu zasądził od banku na rzecz dwojga kredytobiorców 152 664,61 zł i 53 374,49 franków z odsetkami, a sąd apelacyjny 4 listopada 2025 r. oddalił apelację banku. Dokładnie rok później sędzia Jacek Grela odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej. Uzasadnienie w części dotyczącej samej sprawy zajmuje jeden akapit.

„W skardze kasacyjnej nie powołano argumentów, które mogłyby świadczyć, że w sprawie spełniona została któraś z przesłanek przyjęcia sprawy do rozpoznania, a przedstawione problemy prawne, dotyczące umowy kredytu, zostały już rozstrzygnięte w uchwale składu całej Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22 i wyrokach Sądu Najwyższego (…) oraz w wyroku TSUE z 8 września 2022 r. (C-80/21, C-81/21, C-82/21, Deutsche Bank Polska i Bank Millennium).”
Sąd Najwyższy, postanowienie z 4 listopada 2026 r., I CSK 1025/26

I CSK 1636/26: umowy nie uratuje spłata w walucie

Trzecia sprawa jest najciekawsza, bo bank postawił w niej trzy pytania, które wracają w sporach o kredyty walutowe. Wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu zapadł 19 lutego 2026 r., a Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi niespełna dziewięć miesięcy później. Bank pytał, czy:

  1. można mówić o rażącym naruszeniu interesów konsumenta, skoro przeliczenie przy wypłacie było jednorazowe i nastąpiło po kursie zbliżonym do rynkowego;
  2. umowę, która od początku pozwalała wypłacić i spłacać kredyt bezpośrednio w walucie obcej, można utrzymać w mocy na podstawie tych postanowień;
  3. bank pozostaje w opóźnieniu, zanim kredytobiorca, pouczony przez sąd, złoży oświadczenie, że nie chce utrzymania umowy.

Sędzia Marta Romańska uznała, że żadne z tych pytań nie jest nowe. O drugim, czyli o próbie uratowania umowy przez spłatę w walucie, napisała wprost.

„W razie stwierdzenia abuzywności klauzuli ryzyka walutowego i klauzul przeliczeniowych utrzymanie umowy nie jest możliwe z prawnego punktu widzenia. Jest tak zwłaszcza wówczas, gdy unieważnienie tych klauzul doprowadziłoby nie tylko do zniesienia mechanizmu indeksacji oraz różnic kursów walutowych, ale również – pośrednio – do zaniknięcia ryzyka kursowego, które jest bezpośrednio związane z indeksacją kredytu do waluty.”
Sąd Najwyższy, postanowienie z 12 listopada 2026 r., I CSK 1636/26

Przypomniała też, że klauzule pozwalające bankowi kształtować kurs są niedozwolone niezależnie od tego, czy swoboda banku była pełna, czy w jakiś sposób ograniczona. Równie jednoznacznie odpowiedziała na pytanie o odsetki.

„Trybunał wyjaśnił, że korzystanie z praw przysługujących konsumentowi nie może być uzależnione od formalnego oświadczenia potwierdzającego wolę zakwestionowania skuteczności umowy; przesłanką wymagalności roszczeń jest bezskuteczne wezwanie do zapłaty, nie zaś data wyroku ani treść oświadczenia konsumenta złożonego w toku sprawy sprzeciwiającego się dalszemu obowiązywaniu postanowień umowy kredytu o charakterze abuzywnym.”
Sąd Najwyższy, postanowienie z 12 listopada 2026 r., I CSK 1636/26

Z tego stanowiska wynika, że formalne oświadczenie złożone na rozprawie nie jest warunkiem wymagalności roszczenia. Początek opóźnienia trzeba jednak ustalić z uwzględnieniem skutecznego doręczenia wezwania, terminu na zapłatę i okoliczności sprawy. Nie oznacza to automatycznie odsetek od dnia sporządzenia lub wysłania pisma. Sąd Najwyższy powołał tu wyroki Trybunału w sprawach C-140/22 i C-28/22.

A skargi kredytobiorców?

Pozostałe pięć pozycji zestawienia dotyczy środków wniesionych przez klientów banków. Nie wszystkie są skargami kasacyjnymi: III CZ 217/26 dotyczy zażalenia. Dwie skargi, w sprawach I CSK 3205/25 i I CSK 107/26, przyjął do rozpoznania. Postanowienia o przyjęciu nie mają uzasadnień, więc nie wiadomo, które zagadnienie przekonało sędziów. Wiadomo tylko, że obie sprawy czeka rozpoznanie merytoryczne.

W sprawie II CSKP 639/24 zapadł już wyrok. Skład trzech sędziów (Ireneusz Kunicki, Ewa Stefańska i Kamil Zaradkiewicz) uchylił w części wyrok sądu apelacyjnego z 18 maja 2023 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Opublikowano na razie samą sentencję, a z niej wynika jedynie, że chodziło o powództwo przeciwko bankowi o zapłatę. Jedno postępowanie kasacyjne umorzono bez podania przyczyny, a w sprawie III CZ 217/26 Sąd Najwyższy zwrócił akta, bo w zażaleniu nie wskazano wartości przedmiotu zaskarżenia.

Co z tego wynika dla osoby, która wygrała w drugiej instancji?

W ocenie redakcji te orzeczenia dobrze pokazują różnicę między przedsądem a merytorycznym rozpoznaniem skargi. Nie ustalają częstości poszczególnych wyników w całym kraju. Wyrok sądu drugiej instancji jest co do zasady prawomocny, a samo wniesienie skargi kasacyjnej nie wstrzymuje jego wykonania. Sąd może jednak w określonych prawem warunkach wstrzymać wykonanie; przed egzekucją trzeba sprawdzić sytuację procesową konkretnej sprawy. Sama skarga musi najpierw przejść przedsąd, a w trzech opisanych sprawach SN uznał, że banki nie wykazały przesłanek przyjęcia. Odwołał się do dotychczasowego orzecznictwa i zasądził zwrot kosztów. W tych trzech postanowieniach zasądzono łącznie 13 500 zł kosztów: 5 400 zł w I CSK 1108/25, po 2 700 zł dla każdego z dwojga powodów w I CSK 1025/26 oraz 2 700 zł łącznie w I CSK 1636/26. Są to koszty postępowania kasacyjnego, a nie dodatkowy zwrot rat ani odszkodowanie.

Przyjęcie dwóch skarg klientów otwiera drogę do ich merytorycznego rozpoznania, ale nie przesądza wygranej ani konkretnej podstawy przyjęcia. Częściowe uchylenie w II CSKP 639/24 oznacza ponowne rozpoznanie w oznaczonym zakresie, nie ostateczne zasądzenie pieniędzy przez SN. Bez uzasadnień tych decyzji nie można przypisywać im szerszej tezy. W trzech opisanych odmowach między datą wyroku apelacyjnego a decyzją SN upłynęło od niespełna dziewięciu miesięcy do nieco ponad dwóch lat. Nie jest to dowód, że kasacja sama spowodowała taki okres oczekiwania, ani podstawa do twierdzenia, że skargi banków rzadko zmieniają wynik sprawy.

Źródła — teksty orzeczeń SN w publicznych kopiach: I CSK 1108/25; III CZ 217/26; I CSK 3205/25; I CSK 1025/26; I CSK 107/26; II CSKP 639/24; I CSK 2422/26; I CSK 1636/26; art. 398⁹ k.p.c. (przesłanki przedsądu) i art. 388 k.p.c. (wstrzymanie wykonania). Przywołana w uzasadnieniach uchwała III CZP 25/22 pochodzi z 25 kwietnia 2024 r. Oficjalne pliki na sn.pl nie były dostępne podczas weryfikacji; porównano pełne publiczne kopie, które wskazują repozytorium SN jako źródło. Krótkie sentencje nie wyjaśniają wszystkich przyczyn decyzji.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Stan na 17 listopada 2026 r.

Tagi: Frankowicze
Udostępnij30Tweet19
Michał Augustynowicz

Michał Augustynowicz

Michał Augustynowicz publikuje w CHF24.PL materiały informacyjne i publicystyczne o kredytach waloryzowanych, w tym kredytach CHF, oraz sporach konsumentów z bankami. Zajmuje się analizą orzecznictwa sądowego, zmian w przepisach i bieżących wydarzeń na rynku kredytowym. Jego publikacje obejmują wiadomości, omówienia wyroków i wyjaśnienia dotyczące umów kredytowych oraz ugód z bankami. Poniżej znajduje się archiwum tekstów podpisanych jego nazwiskiem. Datę i kontekst informacji należy sprawdzać przy konkretnym materiale. Materiały mają charakter informacyjny i publicystyczny. Nie stanowią indywidualnej porady prawnej ani finansowej. Informacje o redakcji i źródłach · Kontakt i zgłoszenie błędu.

Czytaj także

Rząd chce zmienić sankcję kredytu darmowego. Sędziowie spierają się o ochronę klientów

Napisał Michał Augustynowicz
17 listopada 2026
Mikrofony przy stole konferencyjnym i dokumenty kredytowe — ilustracja AI

Resort zapowiada zmianę SKD, a sędziowie spierają się o skuteczność sankcji. Co konferencja IWS mówi kredytobiorcom i co pozostaje dopiero projektem?

Czytaj więcejDetails

Sankcja kredytu darmowego: w Gdyni 20 tys. zł dla klienta, w Nysie przegrana. Skąd różnice?

Napisał Michał Augustynowicz
17 listopada 2026
Dokumenty kredytowe na biurku — symboliczna scena — ilustracja AI

Gdynia i Nysa różnie oceniły SKD, odsetki od prowizji i roczny termin. Porównujemy trzy umowy i uzasadnienia; prawomocności nie potwierdzono.

Czytaj więcejDetails

WIBOR w kredycie z 2007 r. Bank wygrał w Białymstoku. Co wynika z uzasadnienia?

Napisał Michał Augustynowicz
17 listopada 2026
Dokumenty kredytowe na biurku — symboliczna scena — ilustracja AI

SA w Białymstoku oddalił apelację w sporze o kredyt z 2007 r. Co mówił o WIBOR 3M i jak czytać I ACa 240/22 po późniejszych wyrokach TSUE i...

Czytaj więcejDetails

Spis treści:

  • Osiem orzeczeń w dwa tygodnie
  • I CSK 1108/25: „negocjacje”, których nie było
  • I CSK 1025/26: „to już zostało rozstrzygnięte”
  • I CSK 1636/26: umowy nie uratuje spłata w walucie
  • A skargi kredytobiorców?
  • Co z tego wynika dla osoby, która wygrała w drugiej instancji?
CHF24.PL — strona główna

Wiadomości. Analizy. Kontekst.

Kredyty frankowe i złotowe, wyroki oraz spory z bankami. Wiadomości i poradniki dla kredytobiorców.

Materiały mają charakter informacyjny. Nie stanowią indywidualnej porady prawnej ani finansowej.

Na portalu

  • Wiadomości
  • Wyroki i sądy
  • Poradniki
  • Opinie
  • Relacje z sądów
  • Kredyty frankowe
  • WIBOR i POLSTR
  • Sankcja kredytu darmowego
  • Ugody z bankami
  • Emerytury i ZUS
  • Baza wiedzy
  • Kontakt
  • Korekty i aktualizacje

Wydawca i kontakt

Michał Augustynowicz

Dolnośląskie Centrum Biznesu
ul. Stanisławowska 47
54-611 Wrocław

info@chf24.pl

FacebookXYouTube

© 2026 CHF24.PLO redakcji i zasadach publikacjiPolityka prywatnościRegulaminZgłoś błąd w artykule

  • Strona Główna
  • Wiadomości
    • Kredyty frankowe
    • WIBOR i POLSTR
    • Sankcja kredytu darmowego
    • Emerytury i ZUS
  • Wyroki i sądy
    • Wyroki TSUE
    • Relacje z sądów
  • Poradniki
  • Opinie
  • Ugody
  • Kancelarie
    • Prawnicy

© 2026 CHF24.PLO redakcji i zasadach publikacjiPolityka prywatnościRegulaminZgłoś błąd w artykule

  • Strona Główna
  • Wiadomości
    • Kredyty frankowe
    • WIBOR i POLSTR
    • Sankcja kredytu darmowego
    • Emerytury i ZUS
  • Wyroki i sądy
    • Wyroki TSUE
    • Relacje z sądów
  • Poradniki
  • Opinie
  • Ugody
  • Kancelarie
    • Prawnicy

© 2026 CHF24.PLO redakcji i zasadach publikacjiPolityka prywatnościRegulaminZgłoś błąd w artykule