mBank: 98,9% wyroków frankowych niekorzystnych. Co z kredytami po spłacie?

Kredyty indeksowane do franka szwajcarskiego miały przeliczać ratę po kursie, który ustalał bank. Sądy uznały takie klauzule za niedozwolone i w ogromnej większości spraw unieważniają całe umowy, a kredytobiorcy odzyskują zapłacone raty. Raport mBanku za III kwartał 2026 r. pokazuje, jak jednostronny jest dziś ten spór w jednym z banków z największym portfelem frankowym. Z 15 641 prawomocnych wyroków, które bank otrzymał i wykonał, 15 469 było dla niego niekorzystnych, czyli około 98,9 proc. Różnica stanów raportowanych na koniec 2025 r. i 30 września 2026 r. to 1438 otrzymanych i wykonanych wyroków, w tym cztery korzystne lub częściowo korzystne. Nie jest to odrębna statystyka wszystkich wyroków wydanych w 2026 r.

Raport pokazuje też, że front frankowy w mBanku się kurczy. Spraw w toku jest o jedną trzecią mniej niż na początku roku, a koszty ryzyka prawnego spadły kilkukrotnie. Coraz większa część pozostałego sporu dotyczy jednak kredytów już spłaconych. Na nich bank opiera też większość swoich prognoz na przyszłość.

Sprawy frankowe w mBanku w liczbach

Źródło: Skonsolidowany raport kwartalny Grupy mBanku S.A. za III kwartał 2026 r., str. 69–73. Udziały procentowe: wyliczenie chf24.pl. Dane banku na 30 września 2026 r., a nie statystyka całego rynku. Ugody i łączny wpływ ryzyka prawnego obejmują kredyty walutowe w zakresie raportu, nie wyłącznie CHF.

Jak często mBank przegrywa sprawy frankowe?

Wśród raportowanych rozstrzygnięć — w zdecydowanej większości. Od końca 2025 r. raportowany stan otrzymanych i wykonanych prawomocnych wyroków frankowych wzrósł o 1438. Korzystnych lub częściowo korzystnych dla banku było wśród nich tylko 4, a niekorzystnych 1434. Przegrana oznacza przy tym zwykle najdalej idący skutek. Według raportu około 97 proc. niekorzystnych wyroków doprowadziło do unieważnienia umowy, a pozostałe do przeliczenia kredytu na złote ze stawką LIBOR lub WIBOR albo do zastąpienia kursu banku średnim kursem NBP. Bank sam pisze, że obecnie zapadające wyroki są „niemal wyłącznie niekorzystne” dla niego.

Podobnie wygląda to w kredytach indeksowanych do innych walut, głównie euro. Tu przyrost raportowanego stanu prawomocnych wyroków wyniósł 64, wszystkie niekorzystne dla banku. Spraw o te kredyty przybywa: na koniec września pozwy dotyczyły 582 umów, wobec 496 na początku roku. Wpływ ryzyka prawnego dla tych kredytów bank wycenia na 448 mln zł.

Spraw ubywa, ale rośnie udział spłaconych kredytów

Liczba kredytów CHF objętych toczącymi się pozwami spadła od początku roku z 5856 do 3977, czyli o jedną trzecią. Zmieniła się jednak struktura. Pozwy dotyczące kredytów aktywnych spadły z 4400 do 2728, a dotyczące kredytów spłaconych tylko z 1456 do 1249. Udział spłaconych kredytów wśród spraw w toku wzrósł więc z 25 do 31 proc.

Tak samo wygląda przyszłość w modelu rezerw. mBank zakłada, że pozew złoży jeszcze około 2 tys. kredytobiorców frankowych, z czego 1,6 tys. ze spłaconymi kredytami i tylko 0,4 tys. z aktywnymi. Na koniec 2025 r. szacował tę liczbę na 3,5 tys. W modelu bank przyjmuje też, że 28,8 tys. osób, które spłaciły kredyty, nie złoży w przyszłości pozwu — to założenie, nie ustalony fakt, a 0,5 tys. klientów z aktywnymi kredytami ani nie pozwie, ani nie zawrze ugody. W przyszłości oczekuje jeszcze około 1,3 tys. ugód, czyli z około 35 proc. aktywnych kredytów, wobec 2,7 tys. i 45 proc. szacowanych na koniec ubiegłego roku.

Te założenia pokazują, gdzie bank widzi resztę ryzyka. Każde dodatkowe 100 pozwów od klientów z aktywnymi kredytami zakończonych unieważnieniem podniosłoby koszt o około 31 mln zł przy pozostałych istotnych założeniach bez zmian. Analogiczny scenariusz dla 100 spłaconych kredytów to około 7 mln zł. To wrażliwość modelu, a nie prognoza wypłaty dla pojedynczego klienta. Dla celów modelu ryzyka bank przyjmuje stratę w 100 proc. toczących się lub przewidywanych spraw; nie jest to gwarancja wyniku dla klienta. Gdyby wszystkie umowy, o które obecnie toczą się indywidualne spory, zostały unieważnione, koszt przed opodatkowaniem bez uwzględnienia ugód wyniósłby według banku około 1,8 mld zł.

Ile franki kosztują mBank w 2026 r.?

Znacznie mniej niż rok wcześniej. Koszty ryzyka prawnego kredytów walutowych wyniosły w III kwartale 78 mln zł wobec 455 mln zł przed rokiem, a po dziewięciu miesiącach 275 mln zł wobec 1,66 mld zł. Według banku wynikają głównie z aktualizacji parametrów modelu. Łączny wpływ ryzyka prawnego ujęty w bilansie spadł od początku roku z 3,47 mld zł do 2,40 mld zł. Raport nie rozbija tej zmiany na składniki, ale spadek idzie w parze z kończeniem się spraw i zawieraniem kolejnych ugód. W III kwartale zysk netto mBanku wyniósł 1,085 mld zł, o 30 proc. więcej niż rok wcześniej.

Ustawa frankowa i orzecznictwo w raporcie

mBank pisze, że ustawa frankowa, która obowiązuje od 7 sierpnia 2026 r., nie zmienia jego dotychczasowego podejścia procesowego. Bank uwzględnia nowe przepisy w prowadzonych sprawach, m.in. automatyczne zawieszenie spłaty rat od doręczenia bankowi pozwu i szczególne zasady rozliczania kosztów procesu przy potrąceniu. Przypomina, że ustawa stosuje się również do spraw, które toczyły się już w dniu jej wejścia w życie.

Z orzecznictwa bank eksponuje te wyroki, które mogą wpłynąć na rozliczenia po unieważnieniu umowy. Wymienia wrześniowy wyrok TSUE w sprawie C-510/25, który w jego ocenie dopuszcza model, w którym sąd z urzędu rozlicza wzajemne roszczenia stron, a konsumentowi przysługuje tylko nadwyżka wpłat ponad otrzymany kapitał, czyli tzw. teorię salda. To opis interpretacji banku. Rzecznik Finansowy podkreśla, że TSUE nie nakazał wyboru jednego modelu, a kompensacja nie może osłabiać ochrony konsumenta. Wskazuje też, że kluczowe dla krajowej praktyki będzie rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w sprawie III CZP 7/26. W ryzyku przedawnienia swoich roszczeń o zwrot kapitału bank przyjmuje prawdopodobieństwo 5 proc., a zmiana tego parametru o 1 punkt procentowy zmienia wpływ ryzyka prawnego o 1 mln zł.

Co z tego wynika dla frankowiczów?

Po pierwsze, w raportowanych danych mBanku przeważają rozstrzygnięcia niekorzystne: 1434 na 1438 wyroków w różnicy stanów. Nie przesądza to wyniku nowej sprawy; znaczenie mają umowa, żądania i sytuacja konkretnego kredytobiorcy. Po drugie, bank sam zakłada, że głównym źródłem nowych pozwów będą osoby, które kredyt już spłaciły. Dla nich ważna jest kwestia przedawnienia. Bank przytacza w raporcie wyrok TSUE w sprawie C-28/22, który bank przywołuje przy omówieniu początku biegu przedawnienia i wiedzy konsumenta o nieuczciwych postanowieniach. Orzeczenie nie wyznacza jednej daty przedawnienia dla wszystkich spłaconych kredytów. Ocena tego momentu zależy od konkretnej sprawy. Po trzecie, sporna pozostaje wysokość rozliczenia. Bank wiąże nadzieje z wyrokiem C-510/25 i oczekiwanym rozstrzygnięciem SN. Spór dotyczy sposobu dochodzenia i kompensowania wzajemnych świadczeń, a nie automatycznego darowania kapitału kredytobiorcy.

W ocenie redakcji chf24.pl raport mBanku to najlepsza dziś ilustracja końcowego etapu sporów frankowych w dużym banku. Statystyki wskazują na przewagę orzeczeń niekorzystnych dla banku, lecz ważność każdej umowy nadal ocenia sąd. Spór przeniósł się na dwie inne kwestie: kto jeszcze zdąży pozwać po spłacie kredytu i jak zostaną rozliczone świadczenia obu stron. Właśnie w tych dwóch obszarach zdecydują najbliższe miesiące orzecznictwa.