Kredyt powiązany z euro działał tak samo jak frankowy: bank wypłacał złote, przeliczał dług i raty po kursie z własnej tabeli, a ryzyko zmiany kursu ponosił klient. W ostatnich tygodniach w prasie prawniczej ukazuje się jednak coraz więcej tekstów, pisanych także przez prawników reprezentujących banki w sądach, z tezą, że kredyty w euro to zupełnie inna kategoria spraw niż frankowe. Przeanalizowaliśmy 43 orzeczenia z 2026 r. Sąd Najwyższy mówi coś dokładnie odwrotnego: w tym roku 12 razy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku w sprawie kredytu w euro i ani razu nie potraktował takiej umowy inaczej niż frankowej.
Co twierdzą prawnicy banków o kredytach w euro?
Najświeższy przykład to opinia opublikowana 17 listopada w serwisie Prawo.pl pod tytułem „Kredyty w euro zbyt mocno różnią się od frankowych”. Jej autor powołuje się na dwa prawomocne wyroki Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu (I ACa 4728/24 z 8 maja 2026 r. i V ACa 572/25 z 16 czerwca 2026 r.) i wyprowadza z nich ogólny wniosek, że kredyty frankowe i kredyty w euro nie są tą samą kategorią spraw. Podobną tezę stawiał wcześniej tekst w serwisie Infor.pl. Argumenty są trzy:
- euro było historycznie znacznie stabilniejsze niż frank, więc wahania kursu były „normalne”,
- ryzyko kursowe mieściło się w granicach typowego ryzyka kontraktowego, a kredytobiorca był go świadomy,
- wiele umów pozwalało samodzielnie ocenić skutki ekonomiczne i spłacać raty bezpośrednio w euro.
Każdy z tych argumentów banki przedstawiały w 2026 r. Sądowi Najwyższemu w skargach kasacyjnych. Poniżej pokazujemy, co usłyszały w odpowiedzi, z sygnaturami i cytatami z uzasadnień.
Co pokazuje baza orzeczeń z 2026 r.?
| Orzeczenia w sprawach kredytów w euro, 1.01–18.11.2026 | Liczba |
|---|---|
| Sąd Najwyższy | 13 (12 odmów przyjęcia skargi kasacyjnej banku i 1 wyrok na korzyść kredytobiorców) |
| Sądy drugiej instancji | 16 |
| Wynik korzystny dla kredytobiorcy | 25 |
| Wynik korzystny dla banku | 3 |
| Wynik mieszany (nieważność umowy, ale bez zasądzenia zapłaty) | 1 |
Opracowanie chf24.pl. Zestawienie obejmuje ponadto orzeczenia z końca 2025 r. opublikowane w 2026 r., wyroki pierwszej instancji oraz sprawy o kredyty w dolarach i jenach, łącznie 43 pozycje. 17 orzeczeń w sprawach euro znamy z pełnych uzasadnień, 12 z relacji stron i prasy.
Te liczby wymagają zastrzeżenia. Próba jest mała i nielosowa, bo sądy publikują tylko część wyroków, a pełnomocnicy chętniej opisują wygrane niż przegrane. Proporcji 25 do 3 nie należy więc czytać jako statystyki szans. Co innego orzeczenia Sądu Najwyższego: przejrzeliśmy wszystkie opublikowane w tym roku orzeczenia Izby Cywilnej i to one są najmocniejszym dowodem.
„Euro to nie frank”? Sąd Najwyższy: waluta nie ma znaczenia
Najdalej idące zdanie padło 21 lipca 2026 r. Bank przekonywał, że uchwała całej Izby Cywilnej z 25 kwietnia 2024 r. (III CZP 25/22) dotyczy spraw frankowych. Sąd Najwyższy odpowiedział wprost.
„Choć faktem powszechnie znanym jest to, że wspomniana uchwała zapadła w związku z tzw. sprawami frankowymi, to jej sentencja obejmuje wszystkie kredyty powiązane z walutą obcą; problemy prawne związane z takimi kredytami są zresztą niezależne od waluty indeksacji lub denominacji.”
Sąd Najwyższy, postanowienie z 21 lipca 2026 r., I CSK 3468/25
To samo, innymi słowami, Sąd Najwyższy powtórzył w czterech kolejnych sprawach.
„Do odmiennej oceny nie prowadzi fakt, że w niniejszej sprawie kwota kredytu została wyrażona w euro, a nie we frankach szwajcarskich.”
Sąd Najwyższy, postanowienie z 8 kwietnia 2026 r., I CSK 302/26
„Okoliczność, że in casu kredyt był indeksowany do Euro oceny tej nie zmienia, nie zaistniały bowiem odmienności uzasadniające kolejną wypowiedź Sądu Najwyższego w kwestiach objętych wnioskiem i skarżący na odmienności takie w uzasadnieniu wniosku nie wskazuje.”
Sąd Najwyższy, postanowienia z 27 marca 2026 r., I CSK 3483/24, i z 31 marca 2026 r., I CSK 2843/24
„Przytoczone we wniosku wątpliwości (…) odnosiły się w przeważającym zakresie do konsekwencji zawarcia w umowie kredytowej powiązanej z walutą obcą (euro) postanowień umownych wyrażających ryzyko walutowe i odsyłających do tabel kursowych banku (…). Problematyka ta nie stanowi novum i była nie tylko wielokrotnie, lecz także wszechstronnie podejmowana w odniesieniu do zbliżonych treścią umów kredytowych powiązanych z frankiem szwajcarskim.”
Sąd Najwyższy, postanowienie z 10 kwietnia 2026 r., I CSK 2185/25
W dwóch innych postanowieniach (I CSK 1045/25 z 25 maja i I CSK 294/26 z 22 października 2026 r.) Sąd Najwyższy wymienia obie waluty jednym tchem: problemy zgłaszane przez banki w sprawach kredytów denominowanych lub indeksowanych, „w szczególności franka szwajcarskiego i euro”, „nie mają już przymiotu nowości”.
Adwokat Jacek Sosnowski, którego kancelaria prowadzi kilka tysięcy spraw przeciwko bankom, potwierdza, że tak samo wygląda to na salach sądowych. – W naszej praktyce nie obserwujemy, żeby sądy traktowały umowy powiązane z euro inaczej niż frankowe. Sąd zadaje te same pytania: czy bank mógł sam wyznaczać kurs w swojej tabeli, czy klient dostał rzetelną informację o ryzyku i czy umowa może dalej istnieć po usunięciu niedozwolonych klauzul. Waluta jest w tych sprawach tłem, a nie argumentem. Teza o odrębnej kategorii spraw powstaje dziś w publicystyce, a nie w uzasadnieniach wyroków – mówi adwokat Jacek Sosnowski z Kancelarii Sosnowski Adwokaci i Radcowie Prawni.
„Euro jest stabilne, wahania były normalne”. Dlaczego ten argument przegrywa?
To główna teza publikacji pisanych z perspektywy banków. W skargach kasacyjnych brzmiała niemal identycznie: interesy konsumenta nie zostały rażąco naruszone, bo wahania kursu euro były normalne, a rozsądny kredytobiorca mógł je przewidzieć, ponieważ „kurs EURO od zawsze podlega wahaniom rynkowym”. Tak sformułowane zarzuty Sąd Najwyższy rozpoznał w sprawach I CSK 3468/25, I CSK 1150/26, I CSK 2864/25 i I CSK 16/26. We wszystkich odmówił przyjęcia skargi. Powód wyjaśnił w pierwszej z nich.
„Rzeczywisty problem z zakwestionowanym w sprawie mechanizmem indeksacji nie polegał bowiem na tym, że powódka narażona była na ryzyko wahań kursowych, lecz na tym, że umowa nie przewidywała, w jaki sposób pozwany kształtować będzie tabelę kursową (…). Rzecz zatem nie w tym, że powódka narażona była na ryzyko związane ze zmianami na rynkach finansowych, lecz w tym, że bank mógł swobodnie sterować wysokością salda kredytu (na etapie jego wypłaty) oraz wysokością poszczególnych rat – niezależnie od obiektywnie zachodzących wahań kursowych na wspomnianych rynkach.”
Sąd Najwyższy, postanowienie z 21 lipca 2026 r., I CSK 3468/25
Innymi słowy, stabilność waluty nie leczy wady umowy. Jeśli bank mógł sam wyznaczać kurs w swojej tabeli, klauzula jest niedozwolona bez względu na to, czy waluta podrożała o 13, czy o 100 proc.
„Kredyt w euro był tańszy, ryzyko się nie ziściło”. Co odpowiedział sąd?
Drugi argument dotyczy skutków ekonomicznych: klient na kredycie w euro zyskał, bo płacił niższe odsetki niż przy kredycie złotowym, a kurs nie wzrósł dramatycznie. Bank zapytał o to Sąd Najwyższy w sprawie I CSK 553/26, a w sprawie I CSK 1045/25 pytał, jak pouczać o ryzyku, skoro wobec konsumenta „nigdy nie zrealizowało się ryzyko istotnych wahań kursu waluty euro”. Odpowiedź jest jednoznaczna.
„W szczególności nie wykazał, by umowa kredytu indeksowana kursem euro została zredagowana w inny sposób niż umowy indeksowane kursem franka szwajcarskiego. Należy bowiem podkreślić, że abuzywność postanowień umownych badana jest na dzień podpisania umowy i nie zależy od sposobu jej faktycznego wykonywania przez strony. Niedozwolony charakter wskazanych klauzul wynika bowiem z zawarcia w nich mechanizmu umożliwiającego bankowi jednostronne ustalanie wysokości świadczeń stron, nie zaś z okoliczności, czy waluta, którą posłużono się przy indeksowaniu kwot kredytu charakteryzowała się szczególnym przebiegiem kursu podczas obowiązywania umowy.”
Sąd Najwyższy, postanowienie z 22 kwietnia 2026 r., I CSK 553/26
To zdanie odpowiada wprost na tezę, że sąd powinien badać „rzeczywiste skutki ekonomiczne” umowy dla konsumenta. Według Sądu Najwyższego liczy się treść umowy w dniu jej podpisania, a nie to, jak później zachował się kurs.
„Klient wiedział, co podpisuje”. Czy oświadczenie o ryzyku wystarcza?
Trzeci argument to świadomość kredytobiorcy. Także tu Sąd Najwyższy stosuje do euro standard znany ze spraw frankowych: podpisanie formułki o ryzyku nie dowodzi, że bank rzetelnie o nim poinformował.
„W odniesieniu do klauzul walutowych nie jest natomiast wystarczające deklaratywne oświadczenie przez konsumenta, że został poinformowany o ryzyku walutowym i akceptuje to ryzyko, a ciężar udowodnienia, że konsument otrzymał niezbędne informacje pozwalające mu na oszacowanie wysokości jego potencjalnego zobowiązania spoczywa na przedsiębiorcy.”
Sąd Najwyższy, postanowienie z 31 marca 2026 r., I CSK 2843/24
Sąd Najwyższy odrzucił też pomysł ratowania umowy przez wstawienie w miejsce tabeli banku kursu rynkowego. W sprawach I CSK 3483/24 i I CSK 2843/24 napisał, że nie można po usunięciu postanowień abuzywnych dokonywać wykładni umowy „w celu ustalenia zgodnego celu i zamiaru stron co do sposobu ustalenia kursu Euro”.
Wszystkie orzeczenia Sądu Najwyższego o kredytach w euro z 2026 r.
| Sygnatura | Data | Czego dotyczyło | Wynik |
|---|---|---|---|
| I CSK 3483/24 | 27.03.2026 | Skarga banku od wyroku SA w Warszawie, V ACa 1314/22 | Odmowa. W mocy pozostaje 9 327,89 zł i 57 845,39 euro dla kredytobiorcy |
| I CSK 2843/24 | 31.03.2026 | Skarga banku od wyroku SA w Lublinie, I ACa 1366/23 | Odmowa |
| I CSK 302/26 | 8.04.2026 | Skarga banku od wyroku SA w Gdańsku, I ACa 1631/23 | Odmowa |
| I CSK 2185/25 | 10.04.2026 | Skarga banku od wyroku SA w Warszawie, V ACa 3419/24 | Odmowa |
| I CSK 553/26 | 22.04.2026 | Skarga banku od wyroku SA we Wrocławiu, V ACa 1759/25 | Odmowa |
| I CSK 1045/25 | 25.05.2026 | Skarga banku od wyroku SA w Warszawie, I ACa 1807/23 | Odmowa |
| II CSKP 300/24 | 25.06.2026 | Skarga kredytobiorców od wyroku SA w Warszawie, VI ACa 812/18 | Wyrok: bankowi nie przysługuje prawo zatrzymania, kredytobiorcom należą się odsetki |
| I CSK 3468/25 | 21.07.2026 | Skarga banku od wyroku SA w Gdańsku, V ACa 2522/24 | Odmowa |
| I CSK 3577/25 | 23.07.2026 | Skarga banku od wyroku SA w Gdańsku, V ACa 1951/24 | Odmowa. W mocy pozostaje 122 513,68 euro dla kredytobiorców |
| I CSK 1150/26 | 31.07.2026 | Skarga banku od wyroku SA w Łodzi, I ACa 803/24 | Odmowa |
| I CSK 784/25 | 13.08.2026 | Skarga banku od wyroku SA w Gdańsku, V ACa 792/24 | Odmowa. W mocy pozostaje 174 489,60 zł i 133 781,03 euro dla kredytobiorcy |
| I CSK 2864/25 | 23.09.2026 | Skarga banku od wyroku SA w Szczecinie, I ACa 2597/23 | Odmowa |
| I CSK 16/26 | 29.09.2026 | Skarga banku od wyroku SO w Sieradzu, I Ca 293/25 | Odmowa |
Opracowanie chf24.pl na podstawie repozytorium orzeczeń Sądu Najwyższego. Do tego dochodzi postanowienie z 22 października 2026 r., I CSK 294/26 (odmowa przyjęcia skargi banku od wyroku SA w Lublinie), w którym waluty kredytu nie podano.
Jedyny w tym zestawieniu wyrok, II CSKP 300/24, dotyczył kredytu indeksowanego do euro z 2011 r. Sąd Najwyższy zastosował w nim do sprawy „eurowej” te same zasady rozliczeń, co we frankowych: uznał, że „zasadne (…) okazały się zarzuty związane z prawem zatrzymania i odmową zasądzenia odsetek”, i uchylił w tej części wyrok korzystny dla banku.
Kiedy bank wygrywa sprawę o kredyt w euro?
Banki wygrywają, ale nie dlatego, że chodzi o euro. W trzech prawomocnych wyrokach z 2026 r. korzystnych dla banków zdecydowała konkretna umowa albo sposób jej wykonania.
| Wyrok | Co zdecydowało |
|---|---|
| SA we Wrocławiu, 16.06.2026, V ACa 572/25 | Umowa opisywała, jak powstaje kurs: średni kurs z rynku FOREX z godziny 9:30, wzór i spread podany w umowie |
| SA we Wrocławiu, 8.05.2026, I ACa 4728/24 | Według relacji pełnomocnika banku: mechanizm kursu opisany w umowie, pouczenie uznane za wystarczające. Pełnego uzasadnienia nie znamy |
| SO w Łodzi, 16.06.2026, III Ca 1873/25 | Klauzule były abuzywne, ale strony ich nie stosowały: transze wypłacono po kursach negocjowanych w osobnych transakcjach, a raty spłacano w euro |
Wrocławski wyrok V ACa 572/25, na którym opiera się opinia z Prawo.pl, nie mówi więc, że euro jest bezpieczniejsze od franka. Mówi, że ta konkretna umowa wiązała bank zewnętrznym miernikiem.
„Zgodnie z pkt 6.3 umowy, kursy wymiany walut w Tabeli kursów ustalane są przez bank w każdy dzień roboczy w oparciu o średni kurs z rynku walutowego (FOREX) ustalany najpóźniej do godziny 9:30 czasu obowiązującego w Polsce („kurs bazowy”). (…) Co więcej, umowa zawiera konkretny wzór i określenie wprost w sposób jednoznaczny wysokość spreadu walutowego.”
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, wyrok z 16 czerwca 2026 r., V ACa 572/25
To argument z treści umowy, a nie z waluty. Taka sama klauzula w kredycie frankowym zostałaby oceniona tak samo. Trzeba też dodać trzy rzeczy, których w publikacjach strony bankowej nie ma. Po pierwsze, w omawianej umowie spread wynosił 7,25 proc. i bank mógł go zmieniać. Po drugie, Sąd Okręgowy w Warszawie w nieprawomocnym wyroku z 20 października 2026 r. uznał, według relacji, klauzule oparte na kursie FOREX za abuzywne, czyli ocenił je odwrotnie niż sąd we Wrocławiu. Po trzecie, w opinii z Prawo.pl pojawia się informacja, że sąd zwrócił uwagę na wzrost kursu euro o około 13 proc. i na kredyt zaciągnięty w 2011 r. W opublikowanym uzasadnieniu wyroku V ACa 572/25, które analizowaliśmy, takiego fragmentu nie ma, a umowa pochodziła z 9 lutego 2010 r.
Osobną kategorią są kredyty czysto walutowe, czyli wypłacone i spłacane w euro, bez przeliczeń na złote. Tu zapadają wyroki korzystne dla banków, na przykład Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 8 stycznia 2026 r., VIII ACa 4097/25, znany z relacji. To jednak inny produkt niż kredyt indeksowany lub denominowany.
Mec. Sosnowski zwraca uwagę, że wyroki korzystne dla banków nie podważają tej reguły, tylko ją potwierdzają. – Jeżeli umowa rzeczywiście wiązała bank obiektywnym, zewnętrznym kursem albo klauzule przeliczeniowe w ogóle nie były stosowane, bo kredyt wypłacano i spłacano w walucie, sąd może dojść do innego wniosku. Tyle że dokładnie tak samo rozstrzyga się sprawy frankowe. Nie wygrywa euro, tylko konkretna umowa. Dlatego o szansach decyduje lektura umowy, regulaminu i aneksów, a nie sama waluta kredytu – zastrzega prawnik.
Jak orzekają sądy apelacyjne i okręgowe?
W drugiej instancji obraz jest zbliżony do spraw frankowych: apelacje banków są z reguły oddalane, także wtedy, gdy kredyt został już spłacony.
| Sąd i sygnatura | Data | Rozstrzygnięcie |
|---|---|---|
| SA w Krakowie, I ACa 1250/25 | 10.02.2026 | Apelacja syndyka masy upadłości banku oddalona, umowa z 2010 r. indeksowana do euro nieważna |
| SA w Łodzi, sprawa z SO w Piotrkowie Tryb., I C 988/23 | 28.01.2026 | Apelacja banku oddalona, nieważność (relacja) |
| SO w Częstochowie, VI Ca 312/26 | 27.05.2026 | Kredyt spłacony, apelacja banku oddalona (relacja) |
| SA we Wrocławiu, I ACa 35/25 | 17.06.2026 | Kredyt denominowany z 2010 r., apelacja banku oddalona (relacja) |
| SA we Wrocławiu, V ACa 495/26 | 23.06.2026 | Kredyt indeksowany z 2011 r., apelacja banku oddalona (relacja) |
| SA we Wrocławiu, V ACa 2688/25 | 1.07.2026 | Umowa z 2012 r., apelacja banku oddalona (relacja) |
| SA w Łodzi, I ACa 2260/24 | 17.07.2026 | Apelacja banku oddalona; spłata rat w euro bez znaczenia dla oceny klauzul (relacja) |
| SA w Warszawie, V ACa 3421/24 | 30.07.2026 | Nieważność umowy (relacja prasowa) |
| SO w Szczecinie, II Ca 1980/25 | 8.09.2026 | Kredyt spłacony, apelacja banku oddalona (relacja) |
| SA w Katowicach, I ACa 3167/23 | 4.11.2026 | Kredyt spłacony w 2021 r., zasądzono 43 584,54 euro i 206 157,69 zł (relacja) |
Opracowanie chf24.pl. „Relacja” oznacza, że wyrok znamy z opisu strony lub prasy, a nie z opublikowanego uzasadnienia.
W sprawie krakowskiej, jedynej z tej listy z pełnym uzasadnieniem, sąd przypomniał, kto ma dowieść, że klient został należycie poinformowany: syndyk „nie dowiódł – mimo, że to na nim spoczywał obowiązek w tym zakresie – faktów pozwalających na wniosek przeciwny”. Ciekawy jest też wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 31 października 2025 r., I ACa 1322/23, opublikowany w kwietniu: fundusz, który kupił od banku wierzytelność z umowy z 2001 r. waloryzowanej kursem euro, przegrał spór o około 500 tys. zł, bo umowa okazała się nieważna.
Gdzie naprawdę jest różnica? W rozliczeniu, nie w ocenie umowy
Jest jeden obszar, w którym kredytobiorcy w euro rzeczywiście mają trudniej, ale publikacje pisane z perspektywy banków o nim nie wspominają. Chodzi o pieniądze po unieważnieniu umowy. V Wydział Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu w kilku sprawach uznał umowę za nieważną, a mimo to nie zasądził zwrotu rat, bo suma wpłat nie przekroczyła wypłaconego kapitału.
| Sygnatura | Data | Co zasądzono |
|---|---|---|
| V ACa 1628/25 | 17.11.2025 | Nic z żądanych 475 786,81 zł; kapitał 548 806,57 zł |
| V ACa 1084/25 | 27.11.2025 | Zapłata oddalona; spłaty mieściły się w kapitale 250 000 zł |
| V ACa 2988/25 | 9.12.2025 | 1 944,10 euro, czyli nadwyżkę wpłat nad kapitałem 147 500 zł |
| V ACa 3268/25 | 26.05.2026 | Zapłata oddalona; wpłaty przeliczone na 203 419,55 zł przy kapitale 248 930,71 zł |
„Zwrotowi na podstawie art. 410 k.c. podlega świadczenie w takim zakresie, w jakim wzbogaca.”
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, wyrok z 17 listopada 2025 r., V ACa 1628/25
To podejście bliskie teorii salda i odbiega od uchwały Sądu Najwyższego III CZP 25/22, według której każda ze stron ma własne roszczenie o zwrot. Dotyka ono kredytobiorców w euro częściej niż frankowiczów z prostego powodu: euro podrożało znacznie mniej niż frank, więc spłaty rzadziej przewyższają wypłacony kapitał. Podobnie orzekł Sąd Okręgowy w Warszawie w nieprawomocnym wyroku z 16 września 2026 r., XXVIII C 8577/24, znanym z relacji. Nieważność umowy i tak ma dla klienta wartość, bo kończy dalszą spłatę odsetek, ale rachunek trzeba zrobić przed pozwem.
Mec. Sosnowski uważa tę rozbieżność za realny problem, ale nie za argument przeciwko pozwom. – Uchwała III CZP 25/22 jest jednoznaczna: każda ze stron ma własne roszczenie o zwrot tego, co świadczyła, a sąd nie powinien z urzędu bilansować wpłat kredytobiorcy z wypłaconym kapitałem. Orzeczenia, w których mimo nieważności umowy kredytobiorca nie dostaje nic, odbiegają od tej linii i spodziewam się, że prędzej czy później zweryfikuje je Sąd Najwyższy – ocenia mec. Sosnowski.
Dodaje, że nawet przy mniej korzystnym rozliczeniu nieważność umowy ma dla kredytobiorcy realną wartość. – Przy aktywnej umowie kredytobiorca przestaje płacić odsetki i marżę na kolejne lata, a bank nie może żądać wynagrodzenia za korzystanie z kapitału. Przy kredytach w euro, gdzie kurs wzrósł mniej niż frank, trzeba jednak przed pozwem rzetelnie policzyć, ile realnie da się odzyskać. Tego rachunku nie wolno pominąć, ale on dotyczy pieniędzy, a nie tego, czy umowa jest wadliwa – dodaje prawnik.
Kredyty w dolarach i jenach. Co z innymi walutami?
W 2026 r. nie znaleźliśmy orzeczeń Sądu Najwyższego ani sądów drugiej instancji o kredytach dolarowych. Są trzy wyroki pierwszej instancji z grudnia 2025 r.: Sąd Okręgowy w Olsztynie (I C 1748/24) w sprawie kredytu w dolarach zasądził 93 370,64 zł i oddalił resztę żądania, a sądy okręgowe w Gliwicach (I C 145/24) i Poznaniu (I C 265/25) uznały za nieważne umowy indeksowane do jena. Skoro według Sądu Najwyższego problemy prawne są „niezależne od waluty indeksacji lub denominacji”, ta sama logika obejmuje i te kredyty.
Ustawa frankowa nie obejmuje euro. Co to zmienia?
Jedna realna różnica wynika z przepisów. Ustawa z 29 maja 2026 r. o szczególnych rozwiązaniach w sprawach kredytów frankowych, obowiązująca od 7 sierpnia, dotyczy wyłącznie franka szwajcarskiego. Kredytobiorcy w euro, dolarach i jenach nie korzystają więc z ustawowego wstrzymania spłaty rat ani ze szczególnego trybu przed Sądem Najwyższym. O zabezpieczenie muszą wnosić na zasadach ogólnych, a skargi banków Sąd Najwyższy odrzuca w zwykłym trybie przedsądu. Skutek jest podobny, droga dłuższa.
Kto naprawdę wygrywa? Cztery wnioski z orzeczeń
Po pierwsze, spór o euro toczy się dziś bardziej w prasie niż w sądach. W ocenie redakcji chf24.pl nie jest przypadkiem, że teksty o „odrębności” kredytów w euro pojawiają się właśnie teraz. Fala frankowa wygasa, ustawa z maja objęła tylko franka, a według danych przywoływanych przez Prawo.pl udział spraw o kredyty w innych walutach w Sądzie Okręgowym w Warszawie wzrósł z 3,6 proc. w 2024 r. do 8,8 proc. Kredytobiorcy w euro dopiero podejmują decyzje o pozwach i to do nich, a nie do sędziów, skierowany jest przekaz, że ich sprawy są inne i trudniejsze. Sąd Najwyższy tego przekazu nie potwierdza w żadnym z trzynastu tegorocznych orzeczeń.
Po drugie, wyroki, na które powołuje się strona bankowa, potwierdzają regułę, zamiast ją podważać. Postulat „indywidualnej oceny każdej umowy” jest oczywisty i obowiązuje tak samo przy franku. Sąd we Wrocławiu nie orzekł, że euro jest bezpieczne, tylko że w tej jednej umowie kurs wyznaczał rynek, a nie bank. To dokładnie ten sam test, który Sąd Najwyższy opisał w sprawie I CSK 3468/25: czy bank mógł „swobodnie sterować” saldem i ratami. Gdzie mógł, przegrywa, gdzie nie mógł, wygrywa, i waluta niczego tu nie zmienia. Budowanie z dwóch wyroków jednego sądu osobnej kategorii spraw jest więc uogólnieniem, którego same te wyroki nie uzasadniają. Tym bardziej że identyczną klauzulę opartą na kursie FOREX sądy w Warszawie oceniały już w obie strony.
Po trzecie, stabilność euro ma znaczenie, ale w innym miejscu, niż wskazują banki. Nie wpływa na ocenę, czy klauzula jest niedozwolona, bo tę bada się na dzień zawarcia umowy. Wpływa na to, ile kredytobiorca odzyska. Skoro euro podrożało wyraźnie mniej niż frank, nadwyżka spłat nad kapitałem jest mniejsza albo nie ma jej wcale, a część składów Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu w takiej sytuacji nie zasądza nic. Uczciwy komunikat dla kredytobiorców brzmi zatem inaczej niż ten z publikacji strony bankowej: sprawę o kredyt w euro wygrywa się na tych samych zasadach co frankową, ale korzyść bywa mniejsza i trzeba ją policzyć przed pozwem, z uwzględnieniem tego, do którego sądu sprawa trafi.
Po czwarte, kilka pytań pozostaje otwartych i warto je znać. Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej nie jest uchwałą i formalnie nie wiąże innych sądów, choć dwanaście zgodnych odmów w dziesięć miesięcy to sygnał trudny do zignorowania. Sąd Najwyższy nie wypowiedział się jeszcze merytorycznie o klauzulach odsyłających do kursu FOREX, więc rozbieżność między Wrocławiem a Warszawą potrwa. Nierozstrzygnięty jest też spór o rozliczenie, w którym wrocławska praktyka odbiega od uchwały III CZP 25/22. Wreszcie, jak informowało Prawo.pl, Sąd Apelacyjny w Warszawie zapytał Trybunał Sprawiedliwości UE, czy ustawa frankowa może chronić tylko posiadaczy kredytów we frankach. Odpowiedź może zmienić sytuację procesową kredytobiorców w euro bardziej niż jakikolwiek artykuł w prasie. Do tego czasu jedno się nie zmienia: roszczenia o zwrot rat ulegają przedawnieniu, więc zwlekanie z decyzją ma swoją cenę.
Źródła: orzeczenia Sądu Najwyższego z 2026 r.: I CSK 3483/24, I CSK 2843/24, I CSK 302/26, I CSK 2185/25, I CSK 553/26, I CSK 1045/25, II CSKP 300/24, I CSK 3468/25, I CSK 3577/25, I CSK 1150/26, I CSK 784/25, I CSK 2864/25, I CSK 16/26, I CSK 294/26 (repozytorium orzeczeń SN); wyroki sądów powszechnych wymienione w tekście, w tym SA we Wrocławiu V ACa 572/25, V ACa 3268/25 i V ACa 1628/25, SA w Krakowie I ACa 1250/25 i I ACa 1322/23, SO w Łodzi III Ca 1873/25; baza orzeczeń o kredytach w euro i dolarach, stan na 18 listopada 2026 r.; opinia „Kredyty w euro zbyt mocno różnią się od frankowych”, Prawo.pl, 17 listopada 2026 r.; uchwała Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Stan na 18 listopada 2026 r.





