Rada wierzycieli Getin Noble Banku zgodziła się 8 października 2026 r., by syndyk wycofał pozwy przeciwko frankowiczom, których umowy sądy uznały za nieważne. Syndyk może zrezygnować z żądania zwrotu kapitału w granicach sumy spłat dokonanych przez kredytobiorcę, a także całego „wynagrodzenia za korzystanie z kapitału” wraz z odsetkami. Dla tysięcy kredytobiorców to może być koniec sporu, który toczyli z upadłym bankiem równolegle do własnej sprawy. Jest jednak kilka warunków i jeszcze jeden etap kontroli.
Żeby zrozumieć wagę tej decyzji, trzeba przypomnieć, jak wyglądała dotąd sytuacja frankowiczów z Getinu. Kredytobiorca pozywał bank i wygrywał: sąd uznawał umowę kredytu frankowego za nieważną. Bank, a od lipca 2023 r. jego syndyk w upadłości, wytaczał jednak osobny pozew o zwrot całego wypłaconego kapitału. Pod koniec 2024 r. poprzedni syndyk tłumaczył, że jego obowiązkiem jest ochrona masy upadłości, a roszczenie o kapitał jest niezależne od roszczeń klienta. W części pozwów domagano się także dodatkowej zapłaty za samo korzystanie z pieniędzy banku. W praktyce kredytobiorca, który przez lata spłacał raty, musiał bronić się w drugim procesie, jakby niczego nie oddał.
Co dokładnie postanowiła rada wierzycieli Getinu?
Według relacji pełnomocnika jednego z członków rady, opublikowanej 8 października, chodzi o uchwałę nr 3/2026 w warszawskim postępowaniu upadłościowym Getinu (sygn. WA1M/GUp/44/2023). Rada głosowała nad wnioskiem, który syndyk złożył 24 września 2026 r. Syndyk potrzebował tej zgody, bo prawo upadłościowe wymaga zezwolenia rady na rezygnację z roszczeń należących do masy (art. 206 ust. 1 pkt 6).
Uchwała obejmuje konsumentów z kredytami indeksowanymi lub denominowanymi do waluty obcej, których umowę sąd uznał za nieważną. Wystarczy wyrok nieprawomocny. W sprawach z powództwa banku albo syndyka syndyk może zrzec się trzech rodzajów roszczeń:
- zwrotu kapitału, w całości albo w części, ale nie więcej niż do kwoty spłaconej przez kredytobiorcę na podstawie umowy, z uwzględnieniem kosztów ubezpieczenia ryzyka banku,
- wynagrodzenia za korzystanie z kapitału, w całości,
- odsetek od kwot objętych zrzeczeniem.
Ile zostaje do oddania? Przykład
Weźmy kredytobiorcę, któremu bank wypłacił 260 tys. zł. Przez lata spłacił 185 tys. zł w ratach i zapłacił 5 tys. zł za ubezpieczenie ryzyka banku, łącznie 190 tys. zł. Sąd uznał umowę za nieważną. Syndyk może teraz zrzec się żądania zwrotu kapitału do 190 tys. zł, a także roszczeń o wynagrodzenie i odsetki. W sporze zostaje więc co najwyżej różnica: 70 tys. zł. Kredytobiorca, który spłacił już więcej, niż dostał od banku, może natomiast liczyć na to, że roszczenie syndyka o kapitał zniknie w całości. To przykład uproszczony. W konkretnej sprawie liczy się to, co ustalił sąd, i rzeczywiste rozliczenie wpłat.
Kogo uchwała nie obejmuje?
Przede wszystkim frankowiczów, którzy nie mają jeszcze wyroku stwierdzającego nieważność umowy. Kluczem jest orzeczenie sądu, choćby nieprawomocne. Uchwała nie oznacza też automatycznego umorzenia wszystkich roszczeń. Gdy bank wypłacił więcej, niż kredytobiorca spłacił, różnica pozostaje przedmiotem sporu i rozliczeń w upadłości. Uchwała nie rozstrzyga też innych problemów kredytobiorców z upadłym bankiem: zwrotu kosztów zasądzonych w sprawach wytoczonych przez samych frankowiczów ani tego, ile z zarejestrowanych wierzytelności zostanie ostatecznie wypłacone z masy upadłości.
Kiedy syndyk cofnie pozwy?
Nie od razu. Uchwała rady wierzycieli podlega kontroli sędziego-komisarza. Zgodnie z art. 210 prawa upadłościowego można ją wykonać najwcześniej po dwóch tygodniach od przekazania jej sędziemu-komisarzowi. Przez ten czas sędzia-komisarz, z własnej inicjatywy lub na skutek zarzutów uczestników, może ją uchylić, ale tylko jeśli uchwała łamie prawo albo szkodzi interesom wierzycieli. Potem syndyk musi złożyć oświadczenie w każdej sprawie z osobna: cofnąć pozew ze zrzeczeniem się roszczenia albo zrzec się go w części. To czynność nieodwracalna: raz porzuconego roszczenia syndyk nie będzie mógł już dochodzić, a w tej części sąd umorzy postępowanie.
Dlaczego syndyk zmienia zdanie?
Bo orzecznictwo od lat odbierało tym roszczeniom grunt. Już w wyroku C-520/21 z czerwca 2023 r. Trybunał wykluczył, by bank domagał się od konsumenta czegokolwiek ponad zwrot kapitału i odsetki ustawowe za opóźnienie. Pełny skład Izby Cywilnej Sądu Najwyższego w uchwale III CZP 25/22 z kwietnia 2024 r. przesądził, że przy nieważnej umowie ani bank, ani klient nie mogą żądać od siebie odsetek czy opłaty za używanie cudzych pieniędzy za czas, zanim druga strona popadła w opóźnienie ze zwrotem. Wreszcie w czerwcu 2025 r. w sprawie C-396/24 TSUE uznał za sprzeczne z dyrektywą 93/13 domaganie się od konsumenta całego wypłaconego kapitału, tak jakby jego wcześniejsze wpłaty się nie liczyły.
Jest też rachunek ekonomiczny. Procesy, których nie da się wygrać, kosztują masę upadłości: opłaty sądowe, wynagrodzenia pełnomocników, a po przegranej także koszty zasądzone na rzecz frankowiczów. W czerwcu nowy syndyk wyliczył, że w sprawach, które sam wytoczył, zasądzono od banku koszty na łącznie 2 117 354,35 zł dla 267 wierzycieli. Sędzia-komisarz w zarządzeniu z 24 czerwca 2026 r. nakazała ich wypłatę. Cofnięcie pozwów może też pozwolić odzyskać część opłat sądowych. Ustawa frankowa, która weszła w życie 7 sierpnia 2026 r., przewiduje dodatkowo, że w sprawach, w których bank do 7 lutego 2027 r. cofnie powództwo lub apelację, sąd zwraca połowę opłaty. W ocenie redakcji chf24.pl uchwała jest więc nie tylko ukłonem w stronę konsumentów, ale też racjonalną decyzją z punktu widzenia wierzycieli, którzy finansują te procesy z masy.
Zwrot po trzech tygodniach i rozprawa sprzed doby
Tempo tej zmiany zaskakuje. 17 września pisaliśmy, że nowy syndyk, spółka Janda Mozdżeń Restrukturyzacje, która 19 maja 2026 r. zastąpiła Marcina Kubiczka, kontynuuje praktykę poprzednika i pozywa frankowiczów o zwrot kapitału bez potrącania ich spłat. Tydzień później, 24 września, syndyk złożył wniosek, na podstawie którego rada wierzycieli podjęła uchwałę.
Jeszcze 7 października, dzień przed uchwałą, w jednej z takich spraw doszło do sytuacji, którą opisaliśmy osobno. Około pierwszej w nocy przed rozprawą w sprawie z powództwa syndyka o zwrot kapitału nowy pełnomocnik syndyka wniósł o odroczenie terminu. Tłumaczył, że trwa przekazywanie akt, a nowi pełnomocnicy nie znają dokumentów. Według pełnomocnika kredytobiorców umowa w tej sprawie była już prawomocnie uznana za nieważną, a kapitał dawno potrącony. Sąd oddalił wniosek i zamknął rozprawę. Właśnie takie sprawy uchwała pozwala teraz zakończyć bez wyroku.
Co powinien zrobić frankowicz z Getinu?
Najpierw sprawdzić, czy ma wyrok stwierdzający nieważność umowy i czy toczy się przeciwko niemu sprawa z powództwa banku albo syndyka o zwrot kapitału. Jeśli tak, warto poinformować o uchwale pełnomocnika i śledzić, czy syndyk złoży oświadczenie o cofnięciu pozwu lub zrzeczeniu się roszczenia. Gdy syndyk cofnie pozew, pozwany może zażądać zwrotu kosztów procesu (art. 203 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego). Sąd przyznaje je na wniosek, więc nie warto go pomijać.
Ostrożności nie wolno jednak porzucać zbyt wcześnie. Dopóki syndyk nie złoży oświadczenia w konkretnej sprawie, proces toczy się dalej. Przy częściowym zrzeczeniu w sporze zostaje różnica między wypłaconym kapitałem a spłatami. Wciąż obowiązują też terminy na zarzut potrącenia: oświadczenie o potrąceniu trzeba złożyć najpóźniej przy zgłoszeniu wierzytelności w upadłości (art. 96 prawa upadłościowego), a zarzut w procesie podnieść w terminach z art. 203¹ Kodeksu postępowania cywilnego. Sąd Najwyższy w uchwale III CZP 38/25 z lutego 2026 r. potwierdził, że spóźnienie może kosztować kredytobiorcę cały kapitał.
Co jeszcze zostaje do wyjaśnienia?
Uchwała porządkuje jeden, choć ważny, obszar. Inne nadal czekają na rozwiązanie. Syndyk nie wypłaca kosztów zasądzonych w sprawach wytoczonych przez samych kredytobiorców, bo uważa, że do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny przepisu dającego pierwszeństwo Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu (art. 440 ust. 3 prawa upadłościowego) nie może tego zrobić. Pełnomocnicy kredytobiorców zgłaszają też przypadki wezwań do zapłaty rat i alertów w BIK mimo ustawowego wstrzymania spłaty. Syndyk zapewnia, że stosuje ustawę frankową. 7 października minął dwumiesięczny termin, w którym banki miały powiadomić BIK o wstrzymaniu spłaty w sprawach toczących się przed wejściem ustawy w życie. Biuro ma potem jeszcze miesiąc na wykreślenie danych.
W ocenie redakcji chf24.pl uchwała z 8 października to pierwsza decyzja nowego syndyka, która realnie skraca frankowiczom drogę do końca sporu, a nie tylko porządkuje dokumenty. Jej wartość sprawdzi się jednak dopiero w praktyce: w tym, jak szybko i w ilu sprawach syndyk złoży oświadczenia o cofnięciu pozwów.
Źródła: uchwała nr 3/2026 Rady Wierzycieli Getin Noble Bank S.A. w upadłości z 8.10.2026 (WA1M/GUp/44/2023), według relacji pełnomocnika członka rady opublikowanej 8.10.2026; prawo upadłościowe (art. 96, 206, 210, 440); Kodeks postępowania cywilnego (art. 203, 203¹); wyroki TSUE z 15.06.2023 (C-520/21) i 19.06.2025 (C-396/24); uchwały SN z 25.04.2024 (III CZP 25/22) i z 24.02.2026 (III CZP 38/25); ustawa z 29 maja 2026 r. (Dz.U. 2026 poz. 985); obwieszczenie o ogłoszeniu upadłości Getin Noble Bank S.A. z 20.07.2023; prawo.pl, 9.01.2025, 14.07.2026, 28.07.2026; chf24.pl, 17.09.2026.
Zastrzeżenie: Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Treść uchwały przedstawiono na podstawie relacji uczestnika postępowania. Uchwała może zostać uchylona przez sędziego-komisarza. Stan na 8 października 2026 r.
