Mniej niż miesiąc dzieli nas od ogłoszenia kluczowego dla posiadaczy kredytów z WIBOR-em wyroku TSUE do sprawy C-471/24. Im bliżej wyroku, tym silniej uaktywnia się lobby probankowe. „Zaprzyjaźnione” z bankami redakcje rozpowszechniają nieprawdziwe informacje sugerujące, że WIBOR-owicze nie mają żadnych szans na wygraną. Takie wygrane już są w polskich sądach, także prawomocne. Przestrzegamy przed uleganiem bankowej narracji, której celem jest zniechęcenie kredytobiorców do walki w sądach o swoje prawa. Eksperci przewidują prokonsumencki wyrok TSUE i wysyp pozwów o WIBOR po 12 lutego br. Warto już dziś sprawdzić swoją umowę pod kątem transparentności zapisów, klauzul abuzywnych oraz wywiązania się przez bank z obowiązków informacyjnych, a także przygotować się do ewentualnej walki w sądzie.
- Pierwszy wyrok TSUE do sprawy dot. kredytów z WIBOR-em zapadnie już 12 lutego. Trzeba mieć świadomość, że banki – podobnie jak w sprawach frankowych – ogłoszą swoje zwycięstwo i zinterpretują wyrok zgodnie z własnym interesem.
- Wyrok będzie miał znaczenie dla wszystkich posiadaczy kredytów i pożyczek z WIBOR-em. Szczególnie dla tych, którzy podpisali umowę po 2018 roku.
- W sądach są już wygrane kredytobiorców i pożyczkobiorców w sprawach o WIBOR (także prawomocne). Dotyczy to nowszych jak i starszych umów (zawartych przed jak i po 2018 roku).
- Na forum TSUE toczy się aż pięć spraw dotyczących kredytów z WIBOR-em.
Banki wykorzystują zaprzyjaźnione media – chcą jeszcze coś ugrać tuż przed wyrokiem TSUE do sprawy C-471/24
Na niespełna miesiąc przed ogłoszeniem najważniejszego od lat dla polskich kredytobiorców wyroku TSUE, banki już nawet nie stwarzają pozorów korzystania z niezależnego dziennikarstwa. Czasu jest mało, więc trudno uciekać się do półśrodków, skoro za kilka tygodni może być za późno. Dlatego w mainstreamowych – rzekomo niezależnych – gazetach pojawiają się publikacje, które można by potraktować jako artykuły sponsorowane. Tworzą je „zaprzyjaźnieni” z sektorem bankowym dziennikarze.
Niedawno dziennikarka znana ze swoich probankowych sympatii opublikowała artykuł, którego tytuł nawiązuje do batalii o WIBOR. Odwołując się bezpośrednio do czytelnika, autorka stwierdziła, cyt. „teraz masz mniej więcej zero szans na wygraną”. Przytoczyła przy tym zaniżoną liczbę toczących się w sądach spraw o WIBOR (2.637, zamiast ponad 5 tys. już na koniec września 2025 r.) oraz zasugerowała, że nie zapadł dotąd żaden prawomocny wyrok w sprawie WIBOR-u korzystny dla kredytobiorców. My wiemy, że jest inaczej.
Przykłady wygranych kredytobiorców w sprawach o WIBOR
Wbrew temu co wynika z narracji probankowych dziennikarzy, polskie sądy wydały już wyroki prawomocne unieważniające umowy kredytów i pożyczek z WIBOR-em.
Przykładem jest wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 24 lutego 2025 r. do sprawy I ACa 535/23, który dotyczy umowy z WIBOR-em banku Santander.
Kolejny prawomocny wyrok wydał w dniu 14 marca 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (sprawa o sygn. XXIII GA 763/24), który utrzymał w mocy wcześniejszy wyrok Sądu Rejonowego w Warszawie, korzystny dla posiadacza pożyczki leasingowej z WIBOR-em. Umowa Siemens Finance sp. z o.o. została prawomocnie uznana za nieważną.
Jeżeli zaś chodzi o nieprawomocne wygrane posiadaczy kredytów z WIBOR-em, to jest ich całkiem sporo. Warto wymienić chociażby serię wyroków wydanych przez Sąd Okręgowy w Suwałkach:
- wyrok z dnia 21 sierpnia 2024 r. do sprawy I C 217/24 – usunięcie z umowy całego oprocentowania tj. WIBOR-u i marży
- wyrok z dnia 22 stycznia 2025 r. do sprawy I C 332/24 – unieważnienie w całości umowy z WIBOR-em
- wyrok z dnia 23 października 2025 r. do sprawy I C 600/23 – unieważnienie w całości umowy z WIBOR-em banku BNP Paribas
Po stronie kredytobiorców stanęły także następujące sądy:
- Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze (sprawa o sygn. I C 383/24 dot. umowy banku PEKAO, wyrok z dnia 20 listopada 2025 r. – zwrot na rzecz kredytobiorcy nadpłaconych rat)
- Sąd Okręgowy w Olsztynie (sprawa o sygn. I C 207/25, wyrok z dnia 13 października 2025 r. – usunięcie WIBOR-u i zwrot przez bank nadpłat w wysokości 154 tys. zł)
- Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej (sprawa o sygn. I C 1283/24, wyrok z dnia 20 listopada 2025 roku – unieważnienie w całości umowy z WIBOR-em i zasądzenie na rzecz kredytobiorców ponad 171 tys. zł plus odsetki za opóźnienie wynoszące ponad 23 tys. zł)
Kredytobiorcy nie powinni ulegać bankowej narracji, lecz z optymizmem czekać na dzień 12 lutego
Umów z WIBOR-em jest znacznie więcej niż kredytów pseudowalutowych, dlatego w mediach trwa „walka na noże”. Czytelnicy są bombardowani informacjami rozpowszechnianymi przez bankową propagandę. Trzeba być czujnym i oddzielać fakty od mitów.
Od lat pojawiają się liczne kontrowersje dotyczące WIBOR-u. Chodzi m.in. o to, że nie jest on reprezentatywny dla całego sektora bankowego. Wpływ na jego wysokość ma elitarne grono 10 największych banków w Polsce, podczas gdy włącznie z bankami spółdzielczymi w Polsce działa ponad 500 banków.
Kolejne zastrzeżenia dotyczą metody wyliczania tego wskaźnika, a może bardziej sposobu informowania o niej kredytobiorców. WIBOR jest wyliczany głównie w oparciu o szacunkowe dane podawane codziennie przez 10 banków, a nie na bazie rzeczywistych transakcji, co może stwarzać pole do manipulowania jego wysokością. Na podstawie informacji przekazywanych przez banki, kredytobiorcy na etapie podpisywania umowy nie zawsze są świadomi, że podstawą do ustalania wysokości WIBOR-u nie są faktyczne transakcje rynkowe, ale deklaracje największych banków.
Zostawmy jednak na boku wątpliwości czy WIBOR jest legalny, czy jest prawidłowy, obiektywny i reprezentatywny. Z punktu widzenia kredytobiorcy najistotniejszy jest bowiem sposób w jaki został on poinformowany przez bank o tym czym jest WIBOR i jak jego wahania mogą wpłynąć na jego sytuację ekonomiczną.
Zgodnie ze stanowiskiem Pani Laily Mediny, Rzecznik Generalnej TSUE, która 11 września ubiegłego roku wydała opinię do sprawy C-471/24, postanowienia dotyczące oprocentowania zmiennego na bazie WIBOR-u mogą być badane przez sądy pod kątem abuzywności. Sądy muszą zbadać czy bank na etapie przedkontraktowym przekazał kredytobiorcy pełną informację o nazwie wskaźnika, o głównych elementach powodujących wahania jego wysokości, prawidłowo podał nazwę administratora i przekazał informacje o konsekwencjach ekonomicznych zaciągnięcia kredytu z oprocentowaniem zmiennym na bazie WIBOR-u. Sąd powinien też sprawdzić czy kredytobiorca wyraził świadomą zgodę na nieograniczone ryzyko zmiennej stopy procentowej.
Jeżeli TSUE powieli w dniu 12 lutego br. stanowisko Rzeczniczki Generalnej, to sądy będą mogły postępować zgodnie z opisanymi wyżej instrukcjami. TSUE jest bardzo konsekwentny jeśli chodzi o orzecznictwo dotyczące ochrony konsumentów. Dlatego posiadacze kredytów z WIBOR-em mogą spać spokojnie. Szanse na to, że wyrok do sprawy C-471/24 będzie zbieżny z opinią rzeczniczki wynoszą ponad 90 procent.
Niezależnie od treści wyroku TSUE, banki i tak ogłoszą swoje „zwycięstwo”. Nie jest to nic nowego i nie należy się tym przejmować
Dotychczasowe doświadczenia pokazują, że nawet jeśli wyrok TSUE będzie tożsamy z opinią Rzecznik Generalnej albo nawet jeszcze bardziej prokonsumencki, banki i tak ogłoszą swoje „zwycięstwo”.
Podobnie było przy ogłaszaniu przełomowych dla Frankowiczów wyroków TSUE, w tym najważniejszego dotyczącego unieważniania wadliwych umów w całości (C-260/18) oraz innych kluczowych orzeczeń m.in. w sprawie wynagrodzenia za korzystanie z kapitału (C-520/23) oraz waloryzacji kapitału (C-488/23).
Należy spodziewać się szybkiej reakcji bankowych ekspertów, którzy w zaprzyjaźnionych mediach będą „sprzedawać własną interpretację wyroku”. Po chwili tryumfu, banki z czasem będą musiały pogodzić się z rzeczywistością.
Po 12 lutego br. kredyty z WIBOR-em łatwiej będzie można podważyć w sądzie
Eksperci reprezentujący stronę konsumencką zakładają, że wyrok TSUE będzie korzystny dla kredytobiorców. Oznacza to, że umowy z WIBOR-em będą badane przez sądy na gruncie unijnej Dyrektywy 93/13 tj. tej samej, na którą powołują się Frankowicze.
Jeżeli zapisy umowy kredytowej będą nietransparentne, sąd krajowy będzie musiał sprawdzić czy bank rzetelnie wywiązał się z obowiązków informacyjnych wobec konsumenta, czy podał mu wszystkie kluczowe informacje na temat tego czym jest WIBOR, kto ma wpływ na jego wysokość, jak jest ustalany i przez kogo.
Jeżeli sąd uzna, że konsument nie został rzetelnie poinformowany na temat ryzyka zmiennej stopy procentowej opartej na WIBOR-ze oraz na temat ekonomicznych konsekwencji zaciągnięcia takiego kredytu, może uznać postanowienie umowne za abuzywne (niewiążące konsumenta).
W takiej sytuacji sąd może usunąć WIBOR z umowy oraz obniżyć oprocentowanie do poziomu marży a także zobowiązać bank do zwrotu nadpłaconych rat. Inną opcją jest unieważnienie całej umowy. Wówczas kredytobiorca rozliczy się z bankiem z samego kapitału kredytu i nie będzie musiał płacić odsetek, prowizji, ani też opłat okołokredytowych. Ten wariant rozstrzygnięcia pozwoli kredytobiorcy pozbyć się definitywnie toksycznego kredytu i uwolnić nieruchomość od obciążenia hipoteką.
Realne skutki zbliżającego się wyroku TSUE
Co istotne, choć wyrok TSUE do sprawy C-471/24 dotyczy konkretnego sporu kredytobiorcy z bankiem PKO BP, będzie on miał znaczenie dla ogółu posiadaczy kredytów z WIBOR-em i będzie wiążący dla wszystkich sądów w kraju.
W szczególności wyrok będzie miał zastosowanie do kredytów zawartych po 2018 roku, kiedy obowiązywało już unijne rozporządzenie BMR a administratorem WIBOR-u stała się spółka GPW Benchmark. Prokonsumencki wyrok TSUE otworzy szeroką furtkę do kwestionowania takich umów z WIBOR-em. Największa liczba pozwów jest przewidywana na luty/marzec br.
Dopóki nie ukształtuje się jednolite orzecznictwo sądów szala zwycięstwa będzie się przechylać raz na stronę banków, raz na stronę kredytobiorców. Każda umowa i każdy przypadek będzie indywidualnie oceniany przez sąd pod kątem klauzul abuzywnych, transparentności postanowień umownych oraz wywiązania się banku z obowiązków informacyjnych.
Jeżeli spraw będzie skokowo przybywać, sądy zostaną znowu zalane. W miejsce Frankowiczów, na salach sądowych będą gościli WIBOR-owicze. Z czasem można spodziewać się wydania przez SN uchwał rozstrzygających wątpliwości orzecznicze, które będą stanowiły wskazówki dla sędziów orzekających w poszczególnych sprawach. Niewykluczone, że instytucje państwowe podejmą jakieś działania systemowe (np. przeforsują ustawę). Nie należy się tego jednak spodziewać w krótkim czasie. Próby wprowadzenia ustawy rozwiązującej problem frankowy trwają od ponad 10 lat (jak dotąd bezskutecznie). Tak więc najbliższa przyszłość WIBOR-owiczów to walka z bankami na salach sądowych.
Podsumowanie
W przestrzeni publicznej toczy się ofensywna kampania informacyjna banków w sprawie WIBOR-u. Banki wykorzystują „zaprzyjaźnionych” dziennikarzy do publikowania artykułów zniechęcających kredytobiorców do walki w sądach.
Już teraz można przewidzieć, że po ogłoszeniu w dniu 12 lutego br. wyroku TSUE do sprawy C-471/24 banki będą rozpowszechniać narrację, że wyrok jest dla sektora bankowego korzystny.
Podobnie było w sprawach kredytów pseudowalutowych, kiedy to banki twierdziły, że Frankowicze nie mają żadnych szans w sądach (teraz kredytobiorcy frankowi wygrywają prawie 100% spraw). Trzeba więc przygotować się na dezinformację ze strony banków i polegać wyłącznie na rzetelnych oraz obiektywnych źródłach informacji.
