poniedziałek, 16 listopada, 2026
Kontakt: info@chf24.pl
CHF24.PL

Serwis informacyjno-publicystyczny o sporach konsumentów z bankami oraz rynku kredytowym. Wiadomości, analizy i komentarze dotyczące postępowań sądowych i zmian w prawie.

  • Strona Główna
  • Wiadomości
    • Kredyty frankowe
    • WIBOR i POLSTR
    • Sankcja kredytu darmowego
    • Emerytury i ZUS
  • Wyroki i sądy
    • Wyroki TSUE
    • Relacje z sądów
  • Poradniki
  • Opinie
  • Ugody
  • Kancelarie
    • Prawnicy
Brak wyników
Zobacz wszystkie wyniki
CHF24.PL
  • Strona Główna
  • Wiadomości
    • Kredyty frankowe
    • WIBOR i POLSTR
    • Sankcja kredytu darmowego
    • Emerytury i ZUS
  • Wyroki i sądy
    • Wyroki TSUE
    • Relacje z sądów
  • Poradniki
  • Opinie
  • Ugody
  • Kancelarie
    • Prawnicy
Brak wyników
Zobacz wszystkie wyniki
CHF24.PL
Brak wyników
Zobacz wszystkie wyniki

SKD: SN nie przyjął skargi konsumenta. Błędy we wniosku i 2700 zł kosztów

Michał Augustynowicz Napisał Michał Augustynowicz
Data ostatniej modyfikacji: 16/11/2026 10:09
Czas czytania:7 minut
A A
Dokumenty skargi kasacyjnej sprawdzane przy biurku — ilustracja AI

Ilustracja wygenerowana przy użyciu AI. Fikcyjna scena analizy dokumentów skargi kasacyjnej; nie przedstawia rzeczywistych akt ani budynku sądu.

FacebookX

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej konsumenta w sporze o sankcję kredytu darmowego. Wskazał na wadliwe uzasadnienie wniosku, a w dwóch z pięciu zagadnień — na powołanie niewłaściwego artykułu ustawy. Zasądził też od konsumenta 2700 zł kosztów na rzecz banku. Wracamy do postanowienia z 16 czerwca 2026 r., I CSK 1165/26, by wyjaśnić, czym odmowa przyjęcia skargi różni się od jej odrzucenia i dlaczego nie jest merytoryczną odpowiedzią na pytania o SKD.

O co konsument chciał zapytać Sąd Najwyższy?

Powód zaskarżył w całości wyrok Sądu Okręgowego w Kaliszu z 4 grudnia 2025 r. (II Ca 819/25) w sprawie o ustalenie i zapłatę. W postępowaniu kasacyjnym w takiej sprawie co do zasady obowiązuje zastępstwo przez adwokata lub radcę prawnego; ustawa przewiduje wyjątki, między innymi dla osób mających określone kwalifikacje prawnicze. Sąd Najwyższy najpierw ocenia na posiedzeniu niejawnym, czy zachodzi podstawa przyjęcia skargi do rozpoznania. Na tym etapie, zwanym przedsądem, znaczenie ma odrębnie uzasadniony wniosek o przyjęcie skargi. W tej sprawie zawierał pięć zagadnień (poniżej ich sens, a nie dosłowne brzmienie):

  1. czy do obowiązków kredytodawcy wobec konsumentów, o których mówi ustawa o kredycie konsumenckim, należą obowiązki informacyjne, do których odsyła art. 45 ust. 1;
  2. czy „prawidłowe” wykonanie tych obowiązków oznacza podanie informacji zgodnych z rzeczywistymi parametrami kredytu;
  3. czy sąd z urzędu musi zbadać wszystkie przesłanki sankcji kredytu darmowego, także te, których nie wymieniono w oświadczeniu o skorzystaniu z sankcji;
  4. czy brak informacji o uprawnieniu z art. 53 ust. 2 ustawy (dłuższy termin na odstąpienie od niekompletnej umowy) narusza art. 30 ust. 1 pkt 15;
  5. czy brak informacji o prowizji, którą bank pobiera jako agent ubezpieczeniowy z kredytowanej składki, narusza art. 30 ust. 1 pkt 10.

Skarżący twierdził ponadto, że skarga jest oczywiście uzasadniona, ponieważ sąd drugiej instancji ocenił obowiązek informacyjny banku tylko formalnie i nie sprawdził, czy podana w umowie RRSO odpowiada rzeczywistym parametrom kredytu. Na żadne z tych pytań Sąd Najwyższy nie odpowiedział.

Jakie błędy wytknął Sąd Najwyższy?

Sędzia Marcin Łochowski wskazał na uchybienia we wniosku o przyjęcie skargi. Skarżący połączył argumentację dotyczącą istotnego zagadnienia prawnego i potrzeby wykładni przepisów, nie wykazując należycie przesłanek żadnej z tych podstaw. Nie wskazał także przepisów wymagających postulowanej wykładni. Nie chodzi o ogólny zakaz powoływania więcej niż jednej podstawy, lecz o konieczność ich prawidłowego przedstawienia i uzasadnienia.

„skarżący w sposób nieuprawniony połączył pierwszą i drugą przesłankę kasacyjną, co wskazuje na ignorowanie zasad obowiązujących przy formułowaniu i uzasadnianiu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. (…) Nie jest natomiast rolą Sądu Najwyższego poszukiwanie argumentów uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w treści uzasadnienia skargi”
Sąd Najwyższy, uzasadnienie postanowienia z 16 czerwca 2026 r., I CSK 1165/26

Drugie uchybienie to zdawkowe uzasadnienie. Pięć zagadnień podzielono na dwie grupy i każdą opisano wspólnie, w kilku zdaniach, bez przeglądu orzecznictwa i poglądów doktryny.

„każde z zagadnień wymagało odrębnego uzasadnienia, które powinno obejmować argumenty wskazujące na istnienie poważnych wątpliwości prawnych, przytoczenie istniejących na tym tle poglądów orzecznictwa i doktryny oraz przedstawienie rozbieżnych interpretacji prawnych i racji jurydycznych stojących za każdą z nich. Tego w lakonicznym uzasadnieniu wniosku skarżącego o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania niewątpliwie zabrakło.”
Sąd Najwyższy, uzasadnienie postanowienia z 16 czerwca 2026 r., I CSK 1165/26

Sąd policzył nawet zdania: uzasadnienie pierwszej grupy zagadnień zajęło trzy, drugiej cztery. Podsumował to stwierdzeniem, że taka konstrukcja wniosku „uniemożliwia jego uwzględnienie”. Trzecie uchybienie jest najprostsze do zrozumienia dla osoby bez wykształcenia prawniczego:

„skarżący w dwóch pierwszych zagadnieniach prawnych mylnie powołuje się na art. 59 u.k.k., którego treść nie zawiera jednak przytoczonych przez powoda fragmentów, zamiast na art. 59cc u.k.k.”
Sąd Najwyższy, uzasadnienie postanowienia z 16 czerwca 2026 r., I CSK 1165/26

Dlaczego nie pomógł argument o oczywistej zasadności skargi?

SN nie uznał również, by wykazano oczywistą zasadność skargi. Powód nie wskazał konkretnych przepisów naruszonych w stopniu kwalifikowanym, a wywód w znacznej mierze dotyczył ustaleń faktycznych. Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia; skarga nie służy ponownej ocenie dowodów. SN przypomniał też, że sąd odwoławczy może przyjąć za własne ustalenia pierwszej instancji. Samo skorzystanie z tej możliwości nie dowodzi oczywistej zasadności skargi. Skarżący powołał ponadto nieważność postępowania, lecz nie wyjaśnił, jakie uchybienia miałyby ją powodować. SN stwierdził, że nie ma innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi, w tym nieważności.

Co zarzucił Sąd NajwyższySkutek
Nieprawidłowe połączenie argumentacji dla dwóch podstaw przyjęcia skargiWniosek sprzeczny z zasadami jego formułowania
Brak wskazania przepisów wymagających wykładniSąd nie szuka argumentów za skarżącego
Wspólne, kilkuzdaniowe uzasadnienie dla pięciu zagadnieńKonstrukcja „uniemożliwia uwzględnienie” wniosku
Powołanie art. 59 zamiast art. 59cc ustawyDwa pierwsze zagadnienia oparte na przepisie o innej treści
Oczywista zasadność bez wskazania naruszonego przepisuPrzesłanka niewykazana
Nieważność postępowania powołana bez uzasadnieniaBrak wykazania przesłanki; SN nie stwierdził nieważności

Opracowanie chf24.pl na podstawie uzasadnienia postanowienia I CSK 1165/26.

Czy to znaczy, że bank miał rację?

Samo to postanowienie nie oznacza merytorycznego potwierdzenia stanowiska banku w sporze o SKD. SN odmówił przyjęcia skargi, nie odrzucił jej i nie oddalił po rozpoznaniu zarzutów. Rozstrzygnięcie dotyczyło przesłanek dopuszczenia skargi do merytorycznego badania. Wyrok SO w Kaliszu pozostał prawomocny. Nie można jednak przedstawiać tej odmowy jako odpowiedzi SN na pięć pytań o obowiązki informacyjne banku. Nie przesądza ona także, jak zakończy się inna sprawa.

Dla porównania: 8 lipca 2026 r. w sprawie II CSKP 89/26 SN merytorycznie rozpoznał inną skargę dotyczącą SKD, uchylił wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. To również nie było ostateczne zasądzenie pieniędzy. W osobnym artykule opisujemy znaczenie tego wyroku dla nabywców roszczeń o SKD.

Co z tego wynika dla kredytobiorców?

Sąd Najwyższy oceniał jedną skargę i jej uzasadnienie. Nie oceniał rynku usług prawnych ani nie rozstrzygał odpowiedzialności pełnomocnika wobec klienta. Dla kredytobiorcy praktyczne znaczenie ma wcześniejsze ustalenie, czy skarga w ogóle jest dopuszczalna, jakie są jej podstawy, koszty i ryzyko. W sprawach o prawa majątkowe co do zasady wymagana jest wartość przedmiotu zaskarżenia wynosząca co najmniej 50 tys. zł; istnieją również inne ustawowe ograniczenia. Kwota ta nie jest automatycznie tożsama z pierwotną kwotą kredytu.

Jeżeli skarga przysługuje, strona wnosi ją do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, zasadniczo w terminie dwóch miesięcy od doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. Nie wystarczy powtórzyć zarzutów apelacji: trzeba uzasadnić także ustawową podstawę przyjęcia skargi do rozpoznania. W tej sprawie odmowa oznaczała dodatkowe 2700 zł kosztów zasądzonych na rzecz banku, z odsetkami wskazanymi w postanowieniu. Nie jest to uniwersalna stawka dla każdej sprawy. Przed zleceniem postępowania warto ustalić, kto przygotuje skargę, na czym oprze wniosek o jej przyjęcie i jakie wydatki mogą powstać.

Źródła: postanowienie SN z 16 czerwca 2026 r., I CSK 1165/26, z uzasadnieniem — pełny tekst orzeczenia w publicznym agregatorze (dane pochodzą z repozytorium SN); oficjalna wokanda SN na 16 czerwca 2026 r.; SN, wyrok z 8 lipca 2026 r., II CSKP 89/26; Kodeks postępowania cywilnego — tekst jednolity i zmiany, art. 871, 3982, 3985, 3986, 3989 i 39813; ustawa o kredycie konsumenckim, art. 30, 45, 53 i 59cc. Dostęp bezpośredni do pełnego tekstu w witrynie SN był utrudniony; treść uzasadnienia sprawdzono w jego publicznie udostępnionej kopii. Artykuł omawia czerwcowe orzeczenie, nie nowe rozstrzygnięcie z listopada.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Stan na 16 listopada 2026 r.

Tagi: Aktualności o SKD
Udostępnij30Tweet19
Michał Augustynowicz

Michał Augustynowicz

Michał Augustynowicz publikuje w CHF24.PL materiały informacyjne i publicystyczne o kredytach waloryzowanych, w tym kredytach CHF, oraz sporach konsumentów z bankami. Zajmuje się analizą orzecznictwa sądowego, zmian w przepisach i bieżących wydarzeń na rynku kredytowym. Jego publikacje obejmują wiadomości, omówienia wyroków i wyjaśnienia dotyczące umów kredytowych oraz ugód z bankami. Poniżej znajduje się archiwum tekstów podpisanych jego nazwiskiem. Datę i kontekst informacji należy sprawdzać przy konkretnym materiale. Materiały mają charakter informacyjny i publicystyczny. Nie stanowią indywidualnej porady prawnej ani finansowej. Informacje o redakcji i źródłach · Kontakt i zgłoszenie błędu.

Czytaj także

Sprzedaż roszczenia o SKD. Firmy przegrały w Łodzi — co to oznacza dla kredytobiorcy?

Napisał Michał Augustynowicz
16 listopada 2026
Przekazanie teczki z dokumentami między konsumentem a przedstawicielem firmy — ilustracja AI

Dwa wyroki SO w Łodzi a sprzedaż roszczenia o sankcję kredytu darmowego. Co oznacza cesja, rola świadka i wynik sprawy przed SN?

Czytaj więcejDetails

Sankcja kredytu darmowego: dwie przegrane, różne powody. Co mówią sądy?

Napisał Michał Augustynowicz
16 listopada 2026
Dwa pliki dokumentów, waga i kalkulator w fikcyjnym sądzie — ilustracja AI

Toruń i Łódź odmówiły SKD z różnych przyczyn. Porównujemy I C 601/26, III Ca 2955/25 i II CSKP 89/26: roczny termin, odsetki od prowizji i informacje w umowie.

Czytaj więcejDetails

Hossa banków na GPW, a w raportach tysiące spraw o SKD. Sprawdzamy liczby

Napisał Michał Augustynowicz
16 listopada 2026
Teczka, kalkulator i symboliczny wykres przed fikcyjnymi biurowcami — ilustracja AI

Banki rosną na GPW, ale w raportach pozostają tysiące sporów o kredyty konsumenckie. Sprawdzamy dane SKD, rezerwy, korekty odsetek i marże POLSTR.

Czytaj więcejDetails

Spis treści:

  • O co konsument chciał zapytać Sąd Najwyższy?
  • Jakie błędy wytknął Sąd Najwyższy?
  • Dlaczego nie pomógł argument o oczywistej zasadności skargi?
  • Czy to znaczy, że bank miał rację?
  • Co z tego wynika dla kredytobiorców?
CHF24.PL — strona główna

Wiadomości. Analizy. Kontekst.

Kredyty frankowe i złotowe, wyroki oraz spory z bankami. Wiadomości i poradniki dla kredytobiorców.

Materiały mają charakter informacyjny. Nie stanowią indywidualnej porady prawnej ani finansowej.

Na portalu

  • Wiadomości
  • Wyroki i sądy
  • Poradniki
  • Opinie
  • Relacje z sądów
  • Kredyty frankowe
  • WIBOR i POLSTR
  • Sankcja kredytu darmowego
  • Ugody z bankami
  • Emerytury i ZUS
  • Baza wiedzy
  • Kontakt
  • Korekty i aktualizacje

Wydawca i kontakt

Michał Augustynowicz

Dolnośląskie Centrum Biznesu
ul. Stanisławowska 47
54-611 Wrocław

info@chf24.pl

FacebookXYouTube

© 2026 CHF24.PLO redakcji i zasadach publikacjiPolityka prywatnościRegulaminZgłoś błąd w artykule

  • Strona Główna
  • Wiadomości
    • Kredyty frankowe
    • WIBOR i POLSTR
    • Sankcja kredytu darmowego
    • Emerytury i ZUS
  • Wyroki i sądy
    • Wyroki TSUE
    • Relacje z sądów
  • Poradniki
  • Opinie
  • Ugody
  • Kancelarie
    • Prawnicy

© 2026 CHF24.PLO redakcji i zasadach publikacjiPolityka prywatnościRegulaminZgłoś błąd w artykule

  • Strona Główna
  • Wiadomości
    • Kredyty frankowe
    • WIBOR i POLSTR
    • Sankcja kredytu darmowego
    • Emerytury i ZUS
  • Wyroki i sądy
    • Wyroki TSUE
    • Relacje z sądów
  • Poradniki
  • Opinie
  • Ugody
  • Kancelarie
    • Prawnicy

© 2026 CHF24.PLO redakcji i zasadach publikacjiPolityka prywatnościRegulaminZgłoś błąd w artykule